La Louvière (wa. El Louvire) – miasto w środkowej Belgii, w Regionie Walońskim, w prowincji Hainaut, siedziba administracyjna okręgu La Louvière. Siedziba polskiego konsulatu honorowego.
Historia Mityczne początki Legenda o wilczycy opiekującej się dziećmi w La Louvière jest reminiscencją mitycznych narodzin Rzymu. Prawdziwe początki miasta sięgają XII wieku. W tym czasie zalesione i prawdopodobnie zamieszkane przez wilki terytorium obecnego miasta nosiło nazwę Menaulu, co w języku starofrancuskim oznacza „siedlisko wilków”. Region ten był częścią większej gminy Saint-Vaast, która z kolei należała do opactwa Aulne.
thumb|left|230px|Dzielnica Houdeng-Aimeries W 1284 roku nazwa terytorium została przetłumaczona na łacinę, a następnie znów na francuski jako La Louvière. W 1390 roku po raz pierwszy wydobyto tu węgiel. Opactwo odmówiło stworzenia potrzebnej infrastruktury, co opóźniło rozwój miasta aż do XVIII wieku.
Narodziny La Louvière W XIX wieku powstanie dróg, kanałów i linii kolejowych umożliwiło eksport wydobywanego tutaj węgla. Przyciągnęło to inwestycje. La Louvière szybko przewyższyło podległe suwerenowi Saint-Vaast, zarówno pod względem liczby mieszkańców jak i rozwoju gospodarki. W ciągu pięćdziesięciu lat miasto to stało się jednym z najważniejszych miast w Walonii. La Louvière zostało uznane za samodzielne miasto w 1869 roku. Obecnie jest piątym pod względem wielkości miastem w Walonii, po Charleroi, Liège, Namur i Mons.
Podział administracyjny W skład miasta wchodzi dziewięć dzielnic (section): Boussoit Haine-Saint-Paul Haine-Saint-Pierre Houdeng-Aimeries Houdeng-Gœgnies Maurage Saint-Vaast Strépy-Bracquegnies Trivières
Turystyka thumb|Mieszkania robotników kopalni Bois-du-Luc|230px cztery hydrauliczne dźwigi na starym kanale Canal du Centre, które łącza Mozę ze Skaldą. Te podwójne windy pochodzą z ok. 1900 roku i zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa w 1998 roku odrestaurowane centrum mieszkalne zbudowane dla górników z kopalni Bois-du-Luc w pierwszej połowie XIX wieku. Można obejrzeć jeden z takich domów, a także kilka muzeów przedstawiających historię górnictwa w regionie liczne kaplice i kościoły zbudowane pomiędzy XIII a XVI wiekiem znajduje się tutaj jedna z najlepszych kolekcji Idela Ianchelvici.
Kultura Karnawał w La Louvière nosi nazwę Laetare, co po łacinie znaczy "cieszyć się". Trwa on trzy dni, od niedzieli do wtorku i odbywa się w połowie wielkiego postu.
Osoby urodzone w La Louvière Maurice Baudoux, kanadyjski arcybiskup (1902–1988) Pol Bury, rzeźbiarz (1922–2005) Maurice Grevisse, gramatyk (1895–1980) Eden Hazard, piłkarz (ur. 1991) Kylian Hazard, piłkarz (ur. 1995) Thorgan Hazard, piłkarz (ur. 1993) Jean Louvet, dramaturg (ur. 1934) Enzo Scifo, piłkarz (ur. 1966)
Sport La Louvière ma klub piłkarski Eerste klasse A o nazwie RAA Louviéroise. Klub ten zdobył Puchar Belgii w 2003 roku.
Współpraca Miejscowości partnerskie: Aragona, Włochy Bojnice, Słowacja Eguisheim, Francja Foligno, Włochy Kalisz, Polska Kordoba, Hiszpania Saint-Maur-des-Fossés, Francja Șoarș, Rumunia Soligorsk, Białoruś Terre del Cerrano, Włochy
Przypisy
Linki zewnętrzne oficjalna strona La Louvière , po francusku, flamandzku i angielsku
Kategoria:La Louvière (okręg) Kategoria:Miasta w Hainaut Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Belgii