mały|Modularna endoproteza onkologiczna bliższej części lewej kości udowej, użyta w operacyjnym leczeniu chrzęstniakomięsaka u 42-letniego pacjenta
Endoprotezoplastyka, alloplastyka, endoplastyka – zabieg chirurgiczny polegający na wycięciu zmienionego chorobowo segmentu organizmu (np. stawu) i wszczepieniu elementu sztucznego, przejmującego funkcję uszkodzonej struktury.
Zabieg endoprotezoplastyki jest stosowany w leczeniu zmian zwyrodnieniowych oraz w wielu urazach (złamania szyjki kości udowej, złamania w okolicy krętarza). Endoprotezoplastyka jest ponadto elementem oszczędzającego kończynę leczenia nowotworów kości – mięsaków (mięsak Ewinga, kostniakomięsak, chrzęstniakomięsak). Polega ono na zastąpieniu naturalnego stawu sztucznym stawem – endoprotezą. Zabieg endoprotezoplastyki przeprowadza się w znieczuleniu zewnątrzoponowym (bez narkozy) lub w pełnym znieczuleniu (w przypadku rozleglejszych zabiegów, np. onkologicznych). Zabieg, poprzez wyeliminowanie bólu, przywraca utracone czynności tego stawu i umożliwia wykonywanie podstawowych ruchów (chodzenie, podnoszenie ciężarów). Warunkiem osiągnięcia tego celu jest wyeliminowanie towarzyszącego urazom i zmianom zwyrodnieniowym bólu. Podstawą w zachowaniu pacjenta po zabiegu endoprotezy jest oszczędzanie i zapobieganie przeciążenia stawu operowanego. Po wszczepieniu endoprotezy niezbędna jest rehabilitacja, w celu uzyskania możliwie pełnej sprawności osoby operowanej.
Powikłania Powikłania mogące wystąpić po zabiegu endoprotezoplastyki są rzadkie i możemy je podzielić na: powikłania wczesne: żylna choroba zakrzepowa zatorowość płucna infekcja stawu nadmierne krwawienie porażenie nerwu strzałkowego powikłania późne: obluzowanie implantu zużycie wkładki polietylenowej pęknięcie lub złamanie kości udowej dolegliwości bólowe.
Kategoria:Zabiegi operacyjne Kategoria:Ortopedia