Ludwig Karl Hilberseimer (ur. 14 września 1885 w Karlsruhe, zm. 5 maja 1967 w Chicago) – niemiecki urbanista i architekt modernistyczny, publicysta, działający także w USA.
Życiorys W latach 1906–1911 studiował architekturę w Wyższej Szkole Technicznej w Karlsruhe pod kierownictwem Friedricha Ostendorfa. W latach 1910–1928 pracował w Berlinie jako architekt. Od 1916 do 1918 pracował w biurze projektowania szkoły lotnictwa.
Od 1919 zajmował się również publicystyką i krytyką – od 1920 pracował jako recenzent m.in. dla pisma "Sozialistische Monatshefte". Związał się ze środowiskami awangardy, m.in. od 1919 był członkiem Novembergruppe. Od 1925 członek niemieckiego Werkbundu, a od 1926 berlińskiego stowarzyszenia nowoczesnych architektów "Der Ring".
W latach 1929–1932 uczył w Bauhausie najpierw budownictwa a później projektowania osiedli i miast. Po zamknięciu uczelni nauczał w Berlinie na prywatnej uczelni Miesa van der Rohe, a w 1938 wyjechał do Chicago, gdzie uczył planowania przestrzennego w Illinois Institute of Technology. W 1955 został tam dyrektorem Katedry Planowania Urbanistycznego i Regionalnego.
Wybrane publikacje
(z Juliusem Vischerem)
Wybrane dzieła architektoniczne 1926–1927 – dom jednorodzinny w Stuttgarcie przy Rathenaustrasse 5 na osiedlu Weißenhofsiedlung (zniszczony) 1929–1930 – osiedle Süßer Grund w Berlinie 1932 – dom Blumenthala przy Wilskistrasse 66 w Berlinie 1955–1963 – Park Lafayette przy Lafayette Plaisance Street w Detroit (razem z Miesem van der Rohe)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Karlsruher Institut für Technologie Kategoria:Architekci modernizmu Kategoria:Ludzie urodzeni w Karlsruhe Kategoria:Niemieccy architekci Kategoria:Niemieccy urbaniści Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1967