Hiperkalciuria – stan chorobowy, polegający na zwiększonym wydalaniu wapnia z moczem (powyżej 300 mg/dobę u mężczyzn i powyżej 250 mg u kobiet).
Przewlekła hiperkalciuria może prowadzić do kamicy moczowej (występuje w 30-60% przypadków), nefrokalcynozy i zaburzenia wydalniczej funkcji nerek.
Etiopatogeneza Wydalanie wapnia z moczem zależy od rodzaju stosowanej diety - nadmiar sodu jest istotnym czynnikiem zwiększającym kalciurię .
Czynniki mające wpływ na kalciurię: wpływ leków nadczynność przytarczyc długotrwałe unieruchomienie przerzuty nowotworowe do kości hiperkalciuria idiopatyczna - jest rozpoznawana gdy, stwierdza się hiperkalciurię u osoby stosującej dietę o standardowej ilości produktów mlecznych, z prawidłową funkcją nerek, bez zaburzeń stężenia wapnia, fosforu i magnezu w surowicy, bez rozpoznania kwasicy kanalikowej i schorzeń endokrynologicznych czynniki dietetyczne nadmierne spożycie sodu zwiększone spożycie białka zwierzęcego nadmierne spożycie alkoholu zwiększone spożycie cukrów prostych
Rodzaje hiperkalciuria absorpcyjna hiperkalciuria nerkowa hiperkalciuria resorpcyjna
Diagnostyka dobowa zbiórka moczu na zawartość wapnia wskaźnik wapniowo-kreatyninowy (UCa/Cr)
Leczenie Leczenie hiperkalciurii jest leczeniem przyczynowym. W leczeniu objawowym hiperkalciurii nerkowej stosuje się najczęściej hydrochlorotiazyd z suplementacją potasu.
Zobacz też hiperkalcemia
Przypisy
Bibliografia Anna Kamińska, Iwona Bieroza Hiperkalciuria – najczęstsze zaburzenie metaboliczne u dzieci z kamicą nerkową, Nowa Pediatria 2/2011, s. 49-52
Kategoria:Diagnostyka laboratoryjna Kategoria:Wapń