Piotr Wierzchoń (ur. 1974 w Bydgoszczy) – polski językoznawca, leksykograf, profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Życiorys W roku 1997 ukończył studia na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (UAM). Stopień doktora uzyskał tamże w 1999, a habilitował się (na UAM) w 2005. Jest profesorem UAM. Pracował jako profesor Uniwersytetu Studiów Zagranicznych Hankuk w Seulu (2002–2006), kierownik Zakładu Filologii Koreańskiej UAM, od roku 2012 dyrektor Instytutu Językoznawstwa UAMZłota Księga Nauk Humanistycznych. Helion: Gliwice 2013, s, 441..

3 kwietnia 2013 roku Prezydent RP nadał mu tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych.

thumb|250px|Prof. Wierzchoń podczas trzeciej edycji Ogólnopolskiej Studenckiej Językoznawczej Konferencji Naukowej „JĘZYK W POZNANIU”, 27.05.2011.

Zainteresowania naukowe aksjomatyczna rekonstrukcja teorii lingwistycznych, derywatologia diachroniczna (w obrębie XX w.), frazematyka, leksykografia jedno- i dwujęzyczna, chronologizacja słownictwa polskiego XX w., redatacje (słownictwo XIX–XXI w.), gramatyka czynu (optymalizacja rozdziału zasobów w zakresie czynu lingwistycznego), morfonotaktyka.

Najbardziej znane, cytowane, recenzowane, omawiane i często wzbudzające kontrowersje prace P. Wierzchonia pochodzą z bieżącego okresu jego pracy i związane są z problematyką formułowania gramatyki chronologizacyjnej, która jest rodzajem gramatyki czynu (czyn chronologizacyjny). Początki systematycznych prac chronologizacyjnych sięgają w Polsce przełomu lat 80. i 90. XX w. i związane są z ekscerpcjami Jana Wawrzyńczyka. Pod koniec 1. dekady XXI w. P. Wierzchoń rozwinął w swoich pracach interpretację, w myśl której chronologizacja słownictwa nowopolskiego i XX w. jest problemem z dziedziny językoznawstwa stosowanego i dla jego efektywnego rozwiązania należy sformułować program ekscerpcyjno-chronologizacyjny (teorię lingwochronologizacji), w którym integralną rolę odgrywa metoda fotodokumentacyjna. Czyn w zakresie językoznawstwa stosowanego podlega ograniczeniom czasowym oraz zasobu (etaty, pomieszczenia, warunki pracy, oprzyrządowanie, oprogramowanie, dostęp do informacji, poziom rozwoju teorii lingwistycznych itp.), toteż w gramatyce czynu chronologizacyjnego należy dążyć do takiej optymalizacji podejmowanych operacji, aby praca ta przyniosła możliwie najlepsze rezultaty przy minimalnie wykorzystanych zasobach. Reasumując: proces tworzenia modelu chronologizacyjnego polega na ekstrakcji informacji leksykalnej z ogromnego szumu informacyjnego i jej interpretacji. Aby pracy tej nie wykonywać nieefektywnie, należy sformułować i stale optymalizować metody ekscerpcji chronologizacyjnej. Rozważania na ten temat zawiera cytowana niżej literatura.

Wierzchoń jest znany z prowadzonych polemik związanych z chronologizacją i redatacją (np. z prof. Krystyną Waszakową , prof. Ireneuszem Bobrowskim, prof. Hanną Jadacką).

Razem z Janem Wawrzyńczykiem pracował od 2014 roku nad projektem Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego obejmującym blisko 300 000 fotocytatów.

Wybrane publikacje

Zobacz też

Jan Wawrzyńczyk

Przypisy

Linki zewnętrzne Strona wykładowcy na uczelni Polskojęzyczna strona Uniwersytetu Hankuk

Kategoria:Polscy językoznawcy Kategoria:Urodzeni w 1974 Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Korei Południowej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Neofilologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Ludzie urodzeni w Bydgoszczy Kategoria:Polscy leksykografowie