Czesław Gauza (ur. 19 kwietnia 1897 w Słupi, zm. 7 stycznia 1940 w Kozielsku) – polski prawnik, adwokat, notariusz, działacz społeczny, polityk, poseł na Sejm w II RP.

Życiorys Syn Walentego, rolnika i Eleonory z Dziabaszewskich. Był młodszym bratem Stanisława (1895–1962), majora kawalerii, kawalera Virtuti Militari. Ukończył Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu (zdając maturę w 1916 roku) i Wydział Prawno-Ekonomiczny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

W latach 1916–1918 służył w 204 rezerwowym pułku piechoty armii niemieckiej, był ciężko ranny na froncie rumuńskim. Został dowódcą kompanii w powstaniu wielkopolskim, od stycznia 1919 roku walczył ochotniczo kolejno w 68 i 70. pułku piechoty WP. W sierpniu 1921 roku został zwolniony z wojska ze względu na stan zdrowia. W 1934 jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Bydgoszcz Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.

Po studiach i dwóch egzaminach prawniczych pracował jako adwokat, potem notariusz w Nowem koło Świecia, gdzie także był wiceburmistrzem. Pełnił m.in. funkcje: prezesa Związku Weteranów Powstań Narodowych RP, prezesa koła Przyjaciół Związku Strzeleckiego, wiceprezesa Towarzystwa Opieki nad Młodzieżą, przewodniczącego Rady Szkolnej, członka rady Komunalnej Kasy Oszczędności.

W czasie wyborów w 1935 roku został wybrany 29 165 głosami z listy państwowej w okręgu nr 103 obejmującym powiaty: chojnicki, sępoleński, tucholski, świecki, starogardzki i tczewski. W IV kadencji był zastępcą rzecznika Sądu Marszałkowskiego. Należał do Parlamentarnej Grupy Pomorskiej, w której pełnił rolę zastępcy sekretarza. Pracował w komisji kontroli długów państwa (w której od 6 marca 1936 był zastępcą sekretarza), oświatowej i prawniczej. W marcu 1936 roku został wybrany do specjalnej komisji ds. samorządu stołecznego.

18 września 1939 w Tarnopolu został aresztowany. 4 listopada 1939 trafił do Obozu NKWD w Kozielsku. Zmarł 7 stycznia 1940. Został pochowany na cmentarzu miejskim w Kozielsku. Mniej prawdopodobna wydaje się wersja, zgodnie z którą miał trafić do obozu w Starobielsku, nie w Kozielsku i tam umrzeć, przy czym data zgonu pozostaje bez zmian Jak wyjaśnia autorka, źródłem były „dokumenty opracowane przez charkowski KGB, otrzymane przez stronę polską w 1991 r.” (str. 50).

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 20 lipca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” poz. 234 jako Gałza Czesław..

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Adwokaci II Rzeczypospolitej Kategoria:Jeńcy polscy obozu NKWD w Kozielsku (1939–1940) Kategoria:Notariusze II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Posłowie na Sejm IV kadencji (1935–1938) Kategoria:Posłowie na Sejm II Rzeczypospolitej (województwo pomorskie) Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Urzędnicy komunalnych kas oszczędności II Rzeczypospolitej Kategoria:Wiceburmistrzowie miast II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej