thumb|Ofiary Wielkiego Głodu wywołanego przez władze ZSRR na Ukrainie, Charków 1933 thumb|Ciała więźniów zamordowanych przez NKWD na Brygidkach we Lwowie, czerwiec 1941 thumb|Ekshumacja ofiar Zbrodni Katyńskiej w 1943 roku thumb|Czaszki ofiar reżimu Czerwonych Khmerów w Kambodży thumb|Prześladowanie „właściciela” w maoistycznej „sesji walki”

Masowe zbrodnie komunistyczne – zbiorowe mordy popełnione przez reżimy państw komunistycznych w XX wieku, z łączną liczbą ofiar szacowaną pomiędzy 85 a 100 milionów ludzi„Związek Sowiecki – 20 milionów ofiar śmiertelnych, Chiny – 65 milionów, Wietnam – 1 milion, Korea Północna – 2 miliony, Kambodża – 2 miliony, Europa Wschodnia – 1 milion, Ameryka Łacińska -150 tysięcy, Afryka – 1,7 miliona, Afganistan – 1,5 miliona, międzynarodowy ruch komunistyczny i partie komunistyczne nie sprawujące władzy – 10 tysięcy. W sumie blisko 100 milionów ofiar śmiertelnych”. Stéphane Courtois Zbrodnie komunizmu w: Stéphane Courtois, Nicolas Werth, Jean-Louis Panné, Andrzej Paczkowski, Karel Bartošek, Jean-Louis Margolin Czarna księga komunizmu. Zbrodnie, terror, prześladowania , s. 25–26.. Niektóre, wyższe szacunki, prócz liczenia ofiar masowych mordów i egzekucji dokonanych na politycznych przeciwnikach, wojen domowych, kampanii terroru, przymusowej kolektywizacji rolnictwa i wyniszczenia w obozach koncentracyjnych/ obozach pracy przymusowejCzłonkowie komisji Jansona w publicznych przemówieniach przestali się na przykład posługiwać zwrotem „koncłagier” (obóz koncentracyjny). Od 7 kwietnia 1930 wszystkie oficjalne dokumenty odnosiły się do sowieckich obozów koncentracyjnych jako do „isprawitielno-trudowych łagieriej” (ITŁ), czyli obozów pracy poprawczej – w późniejszych czasach nie używano już żadnego innego terminu. Anne Applebaum: Gułag, s. 83, Warszawa 2005, Wydawnictwo Świat Książki, . obejmują również ofiary wojen zewnętrznych, głodu, chorób oraz śmierci w wyniku wycieńczenia w łagrach i obozach pracy.

Z najwyższą udokumentowaną liczbą ofiar spośród krajów komunistycznych pozostaje Rosyjska Federacyjna Socjalistyczna Republika Radziecka i ZSRR pod rządami partii komunistycznejNoszącej kolejno nazwy: Rosyjska Komunistyczna Partia (bolszewików) (RKP(b)), Wszechzwiązkowa Komunistyczna Partia (bolszewików) (WKP (b)) i Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego (KPZR)., następnie Chińska Republika Ludowa pod rządami Mao Zedonga, wreszcie Kambodża pod rządami Czerwonych KhmerówValentino, Benjamin A (2005). Final solutions: mass killing and genocide in the twentieth century. Cornell University Press. pp. 91–151. .. Szacunkowa liczba ofiar cywilnych zamordowanych przez trzy wymienione reżimy waha się pomiędzy 21 a 70 milionów istnień ludzkich. Na mniejszą skalę – w liczbach bezwzględnych – represje wystąpiły w Korei Północnej, Wietnamie, krajach Europy Wschodniej i w Afryce.

RFSRR, ZSRR i Europa Środkowo-Wschodnia Pierwszymi państwami rządzonymi przez komunistów, gdzie po zdobyciu władzy przez komunistów dokonali oni masowych mordów były: Rosyjska Federacyjna Socjalistyczna Republika Radziecka (pierwsze państwo na świecie, gdzie 7 listopada 1917 roku bolszewicy zdobyli władzę) i efemeryczna Węgierska Republika Rad pod rządami Beli Kuna w 1919. W latach 1918–1922, szczególnie w czasie wojny domowej w Rosji i wojny sowiecko-ukraińskiej, czerwony terror był szeroko stosowany przez bolszewików przeciwko całym grupom ludności uznanym za wrogów. Kolejne nasilenie represji nastąpiło w latach 30. XX wieku w ZSRR pod rządami Józefa Stalina; kolektywizacja i tzw. „rozkułaczanie” doprowadziło m.in. do ludobójczego wielkiego głodu na Ukrainie oraz wysiedlenia polskiej ludności z Żytomierszczyzny. Ponad milion ludzi (w tym działaczy komunistycznych i wysokich funkcjonariuszy państwa sowieckiego) wymordowano w ZSRR w wyniku tzw. wielkiej czystki (Wielkiego Terroru) w latach 1936–1939, a kilka milionów zesłano do łagrów, w których przeważająca część zmarła. W tym samym okresie do masowych mordów doszło również w rządzonych przez komunistów i kontrolowanych przez Moskwę Mongolskiej Republice Ludowej i Tuwińskiej Republice Ludowej (Tannu-Tuwie) (tzw. czerwony terror).

Po agresji ZSRR na Polskę NKWD dokonało w 1940 masowych aresztowań i eksterminacji elit politycznych państwa polskiegp, w tym doknonanej decyzją Biuro Politycznego KC Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików) zbrodni katyńskiej i masowych deportacji, przede wszystkim na Syberię i do Kazachstanu, obywateli okupowanej przez Armie Czerwoną Polski a następnie okupwanych przez Armię Czerwoną i anektowanych przez ZSRR Litwy, Łotwy i Estonii. Po ataku III Rzeszy na ZSRR w czerwcu 1941 NKWD wymordowała w sposób zorganizowany więźniów przebywających w więzieniach NKWD na okupowanych terytoriach Polski, Litwy Łotwy i Estonii, a także w więzieniach Ukraińskiej SRR, więzieniach i łagrach RFSRR.

Według czarnej księgi komunizmu w podporządkowanych ZSRR po roku 1945 krajach bloku wschodniego rządy partii komunistycznych przyczyniły się do jednego miliona ofiar.

Bułgaria Pomiędzy 50 tys. a 100 tys. osób zostało zamordowanych w 1944 w ramach przymusowej kolektywizacji i prześladowań politycznychValentino (2005) Final solutions Table 2 found at p. 75..

Niemcy Wschodnie Szacuje się, że po zakończeniu II wojny światowej w sowieckiej strefie okupacyjnej, w 1945 roku, w ramach prześladowań politycznych zamordowano pomiędzy 80 tys. a 100 tys. osób.

Polska thumb|left|Prof. Krzysztof Szwagrzyk ze szczątkami ofiary zbrodni komunistycznych thumb|250px|Drzewo Chankiri, o które Czerwoni Khmerzy roztrzaskiwali niemowlęta thumb|250px|Zdjęcia ofiar reżimu komunistycznego na Węgrzech w Terror Haza w Budapeszcie thumb|250px|Tablica w Toompea z nazwiskami członków rządu Estonii zamordowanych przez sowiecki aparat bezpieczeństwa w okresie stalinowskim Po ponownym wkroczeniu Armii Czerwonej na teren Polski w 1944 roku dokonano masowych morderstw i wywózek żołnierzy Armii Krajowej biorących udział wraz z Sowietami w odbijaniu Wilna i Lwowa z rąk niemieckich.

Największą udokumentowaną zbrodnią popełnioną przez NKWD na terenie współczesnej Polski, przy aktywnym współudziale UB oraz ludowego Wojska Polskiego była obława augustowska.

Większość ofiar zbrodni komunistycznych w okresie powojennym stanowili byli żołnierze AK oraz żołnierze podziemia niepodległościowego, którzy podjęli walkę zbrojną z nowym okupantem. Po stłumieniu podziemia antykomunistycznego po 1947 roku większość ofiar stanowili skazani w wyniku tzw. mordów sądowych. Byli to żołnierze drugiej konspiracji, żołnierze AK, oraz działacze opozycyjni. Na początku lat 50. ofiarą mordów sądowych padli również oficerowie ludowego Wojska Polskiego w służby czynnej, ale z przedwojennym stażem. Okres stalinowski kończy w Polsce masakra robotników w Poznaniu w czerwcu 1956 roku.

Rumunia Według szacunków pomiędzy 60 tys. a 300 tys. zostało zamordowanych w 1945 roku w ramach przymusowej kolektywizacji i prześladowań politycznych.

Węgry W okresie istnienia Węgierskiej Republiki Rad, rządzący komuniści zwani eufemistycznie Chłopcami Lenina, popełnili masowe zbrodnie na przeciwnikach politycznych (tzw. ).

Po II wojnie światowej i utworzeniu Węgierskiej Republiki Ludowej komunistyczna służba bezpieczeństwa Államvédelmi Hatóság utworzyła obozy koncentracyjne i popełniła masowe mordy na przeciwnikach politycznych.

Liczba ofiar Obrońcy komunizmuPor np. komunista szwedzki Mario Sousa (Mario Sousa: Kłamstwa o historii ZSRR. www.komsomol.pl), czy Ulrich Ruppert (Ulrich Ruppert: Manipulacje „Czarnej księgi zbrodni komunizmu” www.1917.net.pl). podkreślają, że większość ofiar to ofiary totalitaryzmu (który według nich był wypaczeniem ideologii i równości w niej głoszonej) stalinowskiego ZSRR (20 mln) i Chin (60–65 mln), które przed rewolucją były krajami zacofanymi, gdzie także panowała bieda, analfabetyzm i ludzie umierali z głodu.

Robert Conquest w monografii Wielki Terror podaje liczbę około 40 milionów ofiar represji w ZSRR, z czego około 20 milionów ofiar śmiertelnych„W poprzedniej wersji Wielkiego terroru jedynie na marginesie zająłem się kwestią całkowitej liczby ofiar epoki stalinowskiej. Twierdziłem wówczas, że liczba ta jest nie mniejsza niż 20 milionów. taką samą liczbę podaje się teraz w ZSRR. A jako ogólną liczbę represjonowanych przyjmuje się (np. w nowych podręcznikach uniwersyteckich) około 40 milionów, z czego połowa przypada na terror kolektywizacyjny z lat 1929–1933, a druga połowa na lata 1937–1953”. Robert Conquest,Wielki Terror Warszawa 1997, , s. 535..

Aleksander Sołżenicyn w książce Archipelag GUŁag szacuje, że w samych obozach koncentracyjnych (koncłagrach/łagrach) zgrupowanych w systemi Gułagu w ZSRR zmarło od 1918 do roku 1956 ok. 60 milionów ludzi.

Po publikacji Czarnej księgi, razem z artykułem wstępnym Courtois, trzech współautorów książki – Nicolas Werth, Jean-Louis Margolin i Karel Bartošek – zaprotestowało przeciwko wysuwanym przez niego tezom, jak i przedstawionym liczbom ofiar represji. Autorzy Czarnej księgi na łamach Le Monde stwierdzili że Courtois zawyżył dane liczby ofiar w przypadku między innymi ZSRR i Wietnamu.

Negowanie i relatywizacja zbrodni komunistycznych

Środowiska lewicowe i komunistyczne na świecie, jak i wiele środowisk w krajach postkomunistycznych zarzuciło „Czarnej księdze komunizmu” fałszowanie historii, a nawet całkowite zakłamanie w doraźnych celach politycznych, sztuczne spłycanie wydarzeń oraz zestawianie ze sobą narodowego socjalizmu i komunizmu oraz zrównanie stalinizmu z komunizmem. Do najbardziej znanych komunistycznych krytyków „Czarnej Księgi Komunizmu” i „Archipelagu Gułag” należy członek szwedzkiej partii komunistycznej Mario Sousa, który w swoim tekście „Kłamstwa o historii ZSRR” neguje liczbę ofiar systemu komunistycznego w ZSRR, także w okresie rządów Józefa Stalina, równocześnie oskarża autorów książek o inspirację HitleremMario Sousa: Kłamstwa o historii ZSRR. www.komsomol.pl.. Również Ulrich Ruppert zarzuca Courtois, autorowi „Czarnej Księgi Komunizmu”, zawyżenie statystyk ofiar komunizmu, w wyniku błędnego jego zdaniem założenia, „że stalinizm równa się komunizm”Ulrich Ruppert: Manipulacje „Czarnej księgi zbrodni komunizmu” www.1917.net.pl..

Premier Francji Lionel Jospin i prezydent Rosji Władimir Putin – odnieśli się do zarzutów przedstawionych w „Księdze...” argumentem, że zbrodnicze działania komunistów wpisywały się w „logikę historyczną” i dlatego powinny podlegać ocenie odmiennej, niż zbrodnie narodowych socjalistów. Jospin polemizował z autorami księgi dowodząc „wielkości rewolucji październikowej” oraz dobra narodowego Francuzów z okresu II wojny światowej: „Rewolucja roku 1917 była jednym z wielkich wydarzeń XX w.”, a „ZSRR Stalina, jakkolwiek byśmy go oceniali, był naszym sojusznikiem przeciw nazistowskim Niemcom”.

Upamiętnienie ofiar Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy (PACE) w Rezolucji 1481/2006 z 25 stycznia 2006 potępiło zbrodnie totalitarnych reżimów komunistycznychEuropejski Dzień Pamięci Ofiar Stalinizmu i Nazizmu.; 23 sierpnia (dzień zawarcia Paktu Ribbentrop-Mołotow) m.in. w Unii Europejskiej i Stanach Zjednoczonych obchodzony jest Europejski Dzień Pamięci Ofiar Stalinizmu i Nazizmu (znany też jako Międzynarodowy Dzień Czarnej Wstążki); Dzień Pamięci Ofiar Reżimu Komunistycznego obchodzony w Czechach i Słowacji.

Zobacz też zbrodnia komunistyczna Czarna księga komunizmu pola śmierci Dzień Pamięci Ofiar Wielkiego Głodu i Represji Politycznych Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej Europejski Dzień Pamięci Ofiar Stalinizmu i Nazizmu Bolszewizm i bolszewicy w Rosji

Przypisy

Bibliografia Anne Applebaum, Gulag. A History, New York 2003, , wydanie polskie Gułag, Warszawa 2005, . Conquest, Robert. (2007). The Great Terror: A Reassessment, 40th Anniversary Edition. Oxford University Press.