Roman Mackiewicz (ur. 14 lutego 1917 we Lwowie, zm. 10 października 1999 w Krakowiedane biograficzne na stronie Encyklopedii teatru polskiego) – polski dyrygent, kierownik muzyczny i dyrygent oper w Bytomiu, Krakowie, Warszawie, Łodzi, Lublinie i Filharmonii BydgoskiejCracovia-leopolis.pl - Dyrygent oper i chórówCracovia-leopolis.pl - W Krakowie i dalej.
Życiorys Urodził się we Lwowie. Tam kończył studia (dyrygenturę w Konserwatorium Lwowskim u Adama Sołtysa, muzykologię na Uniwersytecie Jana Kazimierza u Adolfa Chybińskiego)Jubileusz 45-lecia pracy artystycznej Romana Mackiewicza [dostęp 2026-08-25]..
Pracę Artystyczną rozpoczął jako altowiolista Filharmonii Lwowskiej (1944), później Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia (WOSPRiTV w Katowicach) prowadzonej przez Witolda Rowickiego i Grzegorza Fitelberga.
Stałą działalność dyrygencką rozpoczął w Filharmonii Warszawskiej (1948) i kolejno w Filharmoniach: Łodzi (1949), Lublina (1950). W 1951 r. prowadził gościnnie Pomorską Orkiestrę Symfoniczną w Bydgoszczy. Po kilku miesiącach został zatrudniony w POS jako drugi dyrygent po Tadeuszu Wilczaku. Pracując pod okiem Arnolda Rezlera i Tadeusza Wilczaka, doskonalił swój dyrygencki warsztat, a kierowany przez niego zespół uzyskiwał pozytywne recenzje krytyków artystycznych. Z chwilą powołania do życia Filharmonii Pomorskiej był jej pierwszym kierownikiem artystycznym (od stycznia do lipca 1953 r.).
Na początku stycznia 1956 r. powierzono mu funkcję kierownika artystycznego nowo powstałego w Bydgoszczy Studia Operowego. Na stanowisku tym wytrwał do lipca tego roku, po czym opracowywał muzycznie przedstawienia operowe (m.in. „Straszny dwór” S. Moniuszki, 1958). Od 1958 r. był związany na stałe z Operą warszawską, równocześnie współpracując z Państwową Operą Śląską w Bytomiu (od 1961).
Pracował z zespołami chóralnymi, m.in dyrygował chórem „Echo” w Katowicach (1945–1948), następnie chórem „Harfa” w Warszawie, współpracując z wybitnym dyrygentem i kompozytorem Wacławem Lachmanem (1948–1951 i 1956–1958). Po przeniesieniu do Krakowa prowadził chór „Echo” (1959–1963) a następnie jeden z najstarszych chórów w Krakowie „Lutnia Robotnicza” (1974–1979) oraz Chór Katedralny na Wawelu.
Prowadził również działalność pedagogiczną w Państwowym Liceum Muzycznym w Bydgoszczy (1952–1956) i Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie (1970–1975).
Zmarł w Krakowie, pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera XVIII-5-44).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złota Odznaka „Za Pracę Społeczną dla miasta Krakowa” (1973)
Przypisy
Bibliografia Pruss Zdzisław, Weber Alicja, Kuczma Rajmund: Bydgoski leksykon muzyczny. Kujawsko-Pomorskie Towarzystwo Kulturalne. Bydgoszcz 2004, s. 337–338.
Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Muzycy związani z Bydgoszczą Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy dyrygenci Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 1999