Lekcjonarz 3 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany przy pomocy siglum ℓ 3 – rękopis Nowego Testamentu pisany uncjałą na pergaminie w języku greckim z XI wieku. Służył do czytań liturgicznychK. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 219..
Opis rękopisu Kodeks zawiera wybór lekcji z Ewangelii do czytań liturgicznych, na 281 pergaminowych kartach (29 cm na 22,5 cm). Lekcje pochodzą z Ewangelii Jana, Mateusza i Łukasza. Zawiera Menologium. Pewne partie rękopisu zostały utracone.
Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 19 linijek w kolumnie. Pod względem paleograficznym kształty liter Kodeksu Cypryjskiego, lekcjonarzy ℓ 296 oraz ℓ 1599William Hatch, A redating of two important uncial manuscripts of the Gospels - Codex Zacynthius and Codex Cyprius, w: Quantulacumque (1937), s. 338..
Historia Paleograficznie datowany jest na wiek XI. Rękopis należał niegdyś do Aleksandra z Koryntu. Przywiózł go do Anglii z wyspy Zakintos archeolog George Wheeler w 1676 roku (wraz z minuskułami 68 oraz 95).
Rękopis badał John Mill, który wykorzystał go w swoim wydaniu greckiego Nowego Testamentu, Johann Jakob Wettstein, Scholz oraz William HatchW. H. P. Hatch, Facsimiles and descriptions of minuscule manuscripts of the New Testament, LXXII (Cambridge, 1951)..
Obecnie przechowywany jest w bibliotece Lincoln College w Oksfordzie (Gr. II. 15), w Oksfordzie.
Rękopis nie jest cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (UBS3, NA27).
Zobacz też Lista lekcjonarzy Nowego Testamentu
Przypisy
Kategoria:Greckie lekcjonarze Nowego Testamentu Kategoria:Manuskrypty biblijne z XI wieku