Minuskuł 41 (wedle numeracji Gregory—Aland) – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XI wieku. Przechowywany jest w Paryżu.
Opis rękopisu Kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii, na 224 pergaminowych kartach (30,7 cm na 23,6 cm).
Tekst rękopisu pisany jest jedną kolumną na stronę, w 31 linijek na stronę.
Tekst Ewangelii dzielony jest według κεφαλαια (rozdziały), których numery umieszczono na marginesie. W górnym marginesie umieszczono τιτλοι (tytuły) do rozdziałów.
Tekst Grecki tekst Ewangelii reprezentuje bizantyjską tradycję tekstualną. Aland zaklasyfikował go do kategorii V.
Historia Paleograficznie rękopis datowany jest przez INTF na wiek XI. Rękopis został sporządzony na górze Athos.
Johann Jakob Wettstein wciągnął go na listę rękopisów Nowego Testamentu.
Rękopis badał Bernard de Montfaucon, Scholz oraz Paulin MartinJean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs, relatif au N. T., conservé dans les bibliothèques des Paris (Paris 1883), s. 50..
Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Coislin Gr. 24) w Paryżu.
Zobacz też Lista kodeksów minuskułowych Nowego Testamentu Textus receptus
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Minuskułowe rękopisy NT Kategoria:Manuskrypty biblijne z XI wieku