Epimachus – rodzaj ptaków z rodziny cudowronek (Paradisaeidae).
Zasięg występowania Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Nowej Gwinei.
Morfologia Długość ciała samców 49–63 cm (bez środkowych sterówek o długości 96–110 cm); samic 52–55 cm, masa ciała samców 144–318 g, samic 140–255 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1816 roku Georges Cuvier w pierwszym tomie dzieła jego autorstwa Le règne animal distribué d’après son organisation, pour servir de base a l’histoire naturelle des animaux et d’introduction a l’anatomie comparée. Gatunkiem typowym jest długoogon większy (Epimachus fastosus).
Etymologia Epimachus: epimakhos „wyposażony do walki”, od μαχομαι makhomai „walczyć”. Cinnamolegus: lub cinnamolgus „cynamonowy ptak”, od gr. κινναμολογος kinnamologos „mityczny ptak indyjski budujący gniazdo z gałązek cynamonowca”, od κινναμον kinnamon „cynamon”; λεγω legō „zebrać, zbierać”. Typ nomenklatoryczny: Cinnamolegus papuanus Lesson, 1835 (= Upupa magna J.F. Gmelin, 1788 (= Promerops fastuosus Hermann, 1783)).
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki: Epimachus fastosus (Hermann, 1783) – długoogon większy Epimachus meyeri Finsch & A.B. Meyer, 1885 – długoogon mniejszy
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Cudowronki Kategoria:Taksony opisane przez Georges’a Cuviera