Królowa Śniegu (ros. Снежная королева, Snieżnaja korolewa) – radziecki film fantasy dla dzieci z 1966 roku w reżyserii Giennadija Kazanskiego, zrealizowany według sztuki teatralnej Jewgienija Szwarca , opartej na baśni Hansa Christiana Andersena o tym samym tytule.

Fabuła Źródło: Midnight Only W XIX-wiecznym nordyckim kraju, pewien bajkopisarz pracujący jako nauczyciel przedstawia historię, która zdarzyła się jego małoletnim uczniom – Gerdzie i jej adoptowanemu bratu Kajowi. Pewnej zimowej nocy mieszkanie babci Gerdy, z którą ona i Kaj mieszkają, odwiedza emanujący chłodem bogacz handlujący lodem przedstawiający się jako królewski radca handlowy. Chce on kupić róże, głównie ze względu na ich rzadkość w okresie zimowym. Babcia uprzejmie odrzuca jego propozycję, mówiąc że to dar od bajkopisarza, a darów nigdy się nie sprzedaje. Wzburzony radca odchodzi, mówiąc że się zemści i poskarży się u swej królowej.

W tym samym momencie przybywa bajkopisarz w odwiedzinach. Mówi dzieciom, że królowa radcy to Królowa Śniegu władająca śniegiem, lodem i mrozem. Żyje ona na dalekiej północy, gdzie śnieg jest wieczny. Kaj przechwala się, że jeśli Królowa Śniegu się pojawi, on ją złapie i roztopi na piecu. Niespodziewanie materializuje się przerażająca kobieta oferująca Kajowi życie w jej pałacu jako lepszą alternatywę wobec życia w ubogim mieszkaniu zbliżającej się do śmierci babci. Bajkopisarz domyśla się, że to Królowa Śniegu i chce o tym głośno powiedzieć, ale ta mentalnie go mrozi. Nie wyobrażając życia bez Gerdy i jej babci, Kaj odmawia. Królowa Śniegu prosi go o pocałunek na pożegnanie i znika. Wkrótce Kaj zaczyna zachowywać się ordynarnie. Mogący znów mówić bajkopisarz wyjaśnia, że każdy kto pocałuje Królową Śniegu jego serce zmienia się w sopel lodu czyniąc go okrutnym. Babcia liczy, że dana miłość zmieni Kaja.

Mimo upływu czasu, Kaj nadal jest okrutny dla otoczenia. Podczas zabawy na śniegu na rynek miasta przyjeżdża odziana na biało kobieta w białych saniach. Kaj chcąc się popisać, przywiązuje swoje sanki do powozu kobiety i odjeżdżają poza miasto. Kaj wkrótce orientuje się, że to Królowa Śniegu, lecz jest za późno. Gdy zbliża się wiosna, Gerda wyrusza na poszukiwania Kaja i informuje o tym listownie babcię. Podczas wędrówki trafia do innego kraju, gdzie spotyka uczonego kruka Karla. Karl wie o niej dzięki swej plotkującej kuzynce sroce i wspomina, że niedawno pojawił się chłopak ze stanu niższego, który stał się narzeczonym tutejszej królewny, otrzymując tytuł szlachecki, i być może to jest Kaj. Karl i jego narzeczona, kruczyca Klara, zaprowadzają Gerdę do strychu królewskiego pałacu, w którym służą. Okazuje się, że Elsa i Klaus, czyli królewna i jej narzeczony, są nastolatkami i Klaus nie jest Kajem.

Elsa zna historię Gerdy i Kaja od kruków, więc ona i Klaus decydują się jej pomóc. Przestrzegają, by nie przekraczała ich połowy królestwa. Pojawia się ojciec Elsy, król Eryk XXIII, który robi, co może, aby zwabić dziewczynę na swoją stronę sali. W końcu król przyznaje, że przymusił go radca Królowej Śniegu, który śledził Gerdę odkąd opuściła rodzinne miasto. Jeśli nie uwięzi Gerdy, radca zrujnuje mu państwo. Pojawia się radca, który z zemsty za niesprzedane róże chce uniemożliwć Gerdzie uratowanie Kaja, Przeszkadza mu w tym bajkopisarz, który śledził go i angażuje go w walkę na szpady. W porę pojawiają się też Elsa i Klaus, którzy przygotowali złotą karetę i ciepłe odzienie. Radca przysięga dokończenie porachunków z bajkopisarzem.

W lesie kareta zostaje napadnięta przez rozbójników na zlecenie radcy, zaś wzięta do niewoli Gerda ma być wręczona jemu. Niespodziewanie wraca z polowania nastoletnia córka atamanki rozbójników i bierze Gerdę do siebie, ponieważ nie ma się z kim bawić. Sfrustrowany, że jego kolejny plan się nie powiódł, radca zleca zabicie Gerdy jednemu rozbójnikowi. Gerda zapoznaje się z reniferem rozbójniczki i opowiada o Królowej Śniegu. Nocą wkrada się ten sam rozbójnik, który zawarł umowę z radcą. W rzeczywistości to bajkopisarz w przebraniu i uwalnia Gerdę, ale nakrywa ich rozbójniczka. Widząc determinację Gerdy, rozbójniczka z ciężkim sercem ją puszcza wolno z reniferem, który zna drogę do królestwa Królowej Śniegu. Z kolei bajkopisarz jako nowy towarzysz rozbójniczki opowiada jej swoje historie.

Królowa Śniegu informuje Kaja, który pod jej wpływem zapomniał o jakichkolwiek uczuciach, że udaje się w podróż niesieniu zimy po świecie. Do jej królestwa dociera renifer, który nie może wkroczyć do jej pałacu wobec czego Gerda zmuszona zostaje iść dalej sama. W pałacu przedarłszy przez sługi Królowej Śniegu, spotyka Kaja. Gerdzie udaje się ogrzać Kaya wspomnieniami przeszłości, a jej łzy topią jego lodowate serce. Oboje uciekają z pałacu Królowej Śniegu, która próbuje ich zatrzymać swoimi mocami. Dzieciom udaje się wrócić do domu, a wieści o ich powrocie docierają do wszystkich napotkanych ich osób. Bajkopisarz wita dzieci słowami, że żaden wróg nie jest w stanie nic zrobić, dopóki ludzkie serca są ciepłe.

Obsada Walerij Nikitienko jako bajkopisarz Natalja Klimowa jako Królowa Śniegu Jelena Prokłowa jako Gerda Wiaczesław Ciupa jako Kaj Nikołaj Bojarski jako radca Jewgienija Mielnikowa jako babcia Gerdy Jewgienij Leonow jako król Eryk XXIII Irina Gubanowa jako królewna Elsa Gieorgij Korolczuk jako królewicz Klaus Olga Wikłandt jako atamanka rozbójników Era Cihanşina jako mała rozbójniczka Andriej Kostriczkin jako domowik Wiera Titowa jako kałamarz

Źródło:

Premiera Premiera Królowej Śniegu odbyła się 6 listopada 1967 roku. W Polsce film zadebiutował w telewizji w Boże Narodzenie 1970 roku na antenie TVP1.

Nagrody + Wybrane nagrody i nominacje Nagroda Kategoria Nominowani Rezultat Złoty Orzeł Najlepszy film Najlepsza rola kobiecaJelena Prokłowa Szkarłatny GoździkUdział w filmie

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Radzieckie filmy dla dzieci i młodzieży Kategoria:Radzieckie filmy z 1966 roku Kategoria:Radzieckie adaptacje filmowe Kategoria:Adaptacje filmowe baśni Królowa Śniegu Kategoria:Radzieckie filmy oparte na baśniach Kategoria:Filmy fantastyczne z 1966 roku