thumb|240px|Grób Aleksandra Merkera na Wojskowych Powązkach Aleksander Stanisław Merker (ur. 9 listopada 1924 w Oświęcimiu, zm. 15 lipca 2012) – polski prawnik, specjalista w zakresie prawa wyznaniowego, polityk, wysokiej rangi funkcjonariusz Urzędu do Spraw Wyznań.
Młodość i edukacja Był trzecim dzieckiem Józefa Merkera i pochodzącej z Czech Anastazji Zaruby. W rodzinnym Oświęcimiu rozpoczął naukę i przed II wojną światową ukończył trzecią klasę z czteroletniego Gimnazjum im. Stanisława Konarskiego. Naukę w tym gimnazjum, a potem liceum kontynuował po wojnie. Jednocześnie pracował w oświęcimskim magistracie. W lutym 1945 wstąpił do Związku Walki Młodych, a w październiku 1946 do Polskiej Partii Robotniczej, następnie do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (1948-1990) i od 1999 do Sojuszu Lewicy Demokratycznej.
Po zdaniu matury, kontynuował naukę (administrację) na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Łódzkiego. A następnie odbył uzupełniające dwuletnie studia na Uniwersytecie Warszawskim uzyskując w 1959 tytuł magistra prawa.
Praca w administracji państwowej Od 1956 był wicedyrektorem Gabinetu Ministra Oświaty, a od kwietnia 1959 rozpoczął pracę w Urzędzie do Spraw Wyznań jako starszy radca, następnie radca prawny, a od 1967 naczelnik Wydziału Rzymskokatolickiego. W 1972 został zastępcą dyrektora urzędu, a w 1983 dyrektorem generalnym UdSWA. Friszke, PRL wobec Kościoła. Akta Urzędu do Spraw Wyznań 1970-1978, Biblioteka „Więzi”. Instytut Studiów Politycznych PAN, Warszawa, 2010, , s. 19 i inne.P. Raina, Cele polityki władz PRL wobec Watykanu, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa, 2001, s. 121 i inne.. W okresie od 1980 do 1989 wchodził w skład Komisji Wspólnej Przedstawicieli Rządu i Episkopatu, będąc jej sekretarzem, po stronie rządowejP. Borecki, C. Janik (wybór i opracowanie naukowe), Komisja Wspólna Przedstawicieli Rządu Rzeczypospolitej Polskiej i Konferencji Episkopatu Polski w archiwaliach z lat 1989–2010, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa, 2011, , s. 12 i inne..
W 1990 po 31 latach pracy w UdSW został likwidatorem urzędu. W tym samym roku przeszedł na emeryturę. Również od tego roku był ekspertem w zakresie prawa wyznaniowego Klubu Parlamentarnego SLD.
Rodzina W 1952 poślubił tkaczkę Annę Pietrzak (zm. 1975), z którą miał dwóch synów.
Śmierć i pogrzeb Zmarł 15 lipca 2012 i 20 lipca został pochowany na Wojskowych Powązkach (kwatera A37-1-6)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
Publikacje Jan Wierusz-Kowalski (red.), Wokół soborowej deklaracji o wolności religijnej [materiały szkoleniowe], Centralny Ośrodek Doskonalenia Kadr Laickich, Warszawa, 1967. Tylko w Polsce... w: Pro bono Republicea. Księga jubileuszowa profesora Michała Pietrzaka, red. P. Borecki, A. Czohara, T.J. Zieliński, LexisNexis, Warszawa, 2009, .
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Działacze Związku Walki Młodych Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Politycy SdRP, SLD i Nowej Lewicy Kategoria:Polscy specjaliści prawa wyznaniowego Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Urzędnicy Urzędu do Spraw Wyznań Kategoria:Ludzie urodzeni w Oświęcimiu Kategoria:Wiceministrowie i urzędnicy PRL Kategoria:Zmarli w 2012