Potomstwo (tytuł oryg. The Brood) – kanadyjski film grozy z 1979 roku, napisany i wyreżyserowany przez Davida Cronenberga. Wyróżniony podczas Sitges − Catalonian International Film Festival w 1981 i gali Genie Awards w 1980.

Fabuła Źródło: Filmsite Uznany psychoterapeuta, dr Hal Raglan, zachęca osoby z zaburzeniami psychicznymi do uwolnienia się od stłumionych emocji poprzez fizjologiczne zmiany w ciele, stosując technikę o nazwie „psychoplazmą”. Jedną z jego pacjentek jest Nola Carveth, tocząca z mężem Frankiem walkę prawną o opiekę nad ich pięcioletnią córką Candy. Frank odkrywa siniaki i zadrapania na ciele Candy po wizycie u Noli w klinice Raglana. Frank uważa Raglana za szarlatana i informuje go o zamiarze pozbawienia Noli prawa do odwiedzin córki. Prawnik Franka ostrzega, że Nola z pomocą Raglana, będącego wpływową osobą, może wnieść natychmiastowe sankcje prawne i to Frank straci prawa rodzicielskie. Chcąc chronić Nolę jako pacjentkę, Raglan intensyfikuje sesje terapeutyczne z nią, by szybciej rozwiązać problem. W ich trakcie odkrywa, że ​​Nola doświadczała przemocy ze strony matki, Juliany, i obojętności ze strony ojca, Bartona.

Frank zostawia Candy u Juliany, która spędza wieczór z wnuczką na oglądaniu starych fotografii. Juliana mówi jej, że Nola była często hospitalizowana w dzieciństwie i miała dziwne, niewyjaśnione bąble na skórze, których lekarze nie potrafili zdiagnozować. Tymczasem do domu coś się włamuje. Juliana zostaje zaatakowana i zabita przez karzełka. Będący w pracy Frank dostaje telefon od policji, która odkryła morderstwo podczas rutynowego patrolu i zabrała Candy ze sobą, która nie odniosła obrażeń. Psycholog policyjny stwierdza, że widziała coś strasznego w zajściu i wyparła je z pamięci. Uważa, że Candy przeszła poważne załamanie i jeśli nie skonfrontuje się z bolesnymi wspomnieniami, będzie je odreagować innymi sposobami.

Na pogrzeb Juliany przyjeżdża rozwiedziony z nią Barton. Dzięki prawnikowi, Frank odwiedza byłego pacjenta Raglana, Jana Hortaga który nabawił się chłoniaka w trakcie sesji psychoplazmowych i chce pozwać lekarza. Barton próbuje zobaczyć się z córką, ale Raglan mu odmawia. Odkrywa, że Raglan zataił przed Nolą śmierć jej matki, gdyż w jego opinii zniweczy terapię. Barton grozi, że zabierze Nolę z kliniki. Frank zaprasza przedszkolankę Candy, Ruth Mayer, na kolację, aby omówić postępy córki w nauce. Ich rozmowę przerywa pijany telefon Bartona, domagającego się wspólnej wizyty u Raglana. Gdy Frank wychodzi, by go uspokoić, Nola dzwoni do domu, rozpoznaje głos Ruth i, podejrzewając romans z Frankiem, obraża ją i każe trzymać się z dala od jego rodziny.

Tymczasem Frank przybywa i zastaje Bartona zamordowanego przez karzełka, który nagle umiera po próbie zabicia Franka. Inspektor policji na widok wyglądu karzełka stwierdza, że to zdeformowane dziecko trzymane w ukryciu przez matkę. Po sekcji zwłok, koroner także dostrzega osobliwe anomalie anatomiczne stworzenia, zwracając uwagę na mięsisty worek porównując do zbiorniku paliwa i brak pępka konkludując, że zostało urodzone w inny sposób. Doczytując sprawę podwójnego zabójstwa w gazetach, Raglan nakazuje wyrzucić wszystkich pacjentów z jego kliniki, niezależnie od ich stanu psychicznego. Jednym z nich jest Mike, który kontaktuje się z Hortagiem i Frankiem mówiąc, że Nola to obecnie jedyna pacjentka Raglana i porównuje ją do królowej roju. Nola dochodzi do wniosku, że Raglan powinien zostawić zostawić jej męża, gdy wtedy ten wróci do niej.

Kiedy Candy wraca do szkoły, dwoje kolejnych stworzeń morduje Ruth na oczach całej klasy, po czym ucieka z Candy. Mike wyjaśnia Frankowi, że zdeformowane dzieci były powodem zamknięcia kliniki i mieszkają w pobliskiej szopie na narzędzia, gdzie zajmuje się nimi Nola. Po przybyciu na miejsce, Raglan mówi Frankowi prawdę o zdeformowanych dzieciach – są one przypadkowym efektem psychoplazmatycznych sesji Noli; jej wściekłość z powodu znęcania się była tak silna, że ​​partenogenetycznie spłodziła stado stworzeń przypominających dzieci, które psychicznie reagują i działają na ofiary jej wściekłości, a Nola jest całkowicie nieświadoma ich działań. Zdając sobie sprawę, że stado jest zbyt niebezpieczne, by je dłużej trzymać, Raglan planuje zapuścić się do szopy i uratować Candy, pod warunkiem, że Frank uspokoi Nolę i uchroni ją przed sprowokowaniem dzieci. Frank, wciąż nieufny wobec Raglana, niechętnie przystaje na jego propozycję.

Frank udaje pojednanie wystarczająco długo, by Raglan mógł zabrać Candice, lecz gdy jest świadkiem, jak Nola rodzi kolejne dziecko poprzez psychoplastycznie wywołaną zewnętrzną macicę, kobieta zauważa jego odrazę, gdy liże noworodka, by go oczyścić. Potworne potomstwo budzi się i zagryza na śmierć Raglana. Nola grozi, że zabije Candy, jeśli miałaby ją stracić. Stwory ruszają za Candy, która ukrywa się w szafie, lecz zaczynają wyłamywać drzwi i próbują ją pochwycić. W akcie desperacji Frank dusi Nolę na śmierć, a jej potomstwo umiera wraz z zerwaniem psychicznego połączenia z matką. Frank wynosi wyraźnie straumatyzowaną Candy do samochodu i oboje odjeżdżają. Gdy siedzą w milczeniu, na ramieniu Candy pojawiają się dwie małe zmiany skórne — zalążkowy etap tego samego zjawiska, którego doświadczyła Nola.

Obsada Art Hindle – Frank Carveth Samantha Eggar – Nola Carveth Oliver Reed – dr Hal Raglan Cindy Hinds – Candice „Candy” Carveth Susan Hogan – Ruth Mayer Henry Beckman – Barton Kelly Nuala Fitzgerald – Juliana Kelly Garry McKeehan – Mike Trellan Michael Magee – inspektor policji Robert A. Silverman – Jan Hartog Larry Solway – prawnik Nicholas Campbell – Chris Jerry Kostur – Jerry Rainer Schwarz – dr Birkin Joseph Shaw – koroner Felix Silla – zmutowane dzieci John Ferguson – zmutowane dzieci

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Filmy w reżyserii Davida Cronenberga Kategoria:Kanadyjskie filmy z 1979 roku Kategoria:Kanadyjskie filmy fantastycznonaukowe Kategoria:Kanadyjskie filmy z gatunku horror Kategoria:Filmy fantastyczne z 1979 roku