thumb|Logo gry Dishonored (wym. ) – komputerowa przygodowa gra akcji z 2012 roku stworzona przez Arkane Studios, wydana przez Bethesdę Softworks. Osadzona jest w fikcyjnym, nękanym przez zarazę przemysłowym mieście Dunwall, a historia przedstawia losy Corva Attano – osobistego ochroniarza cesarzowej Wysp, który wrobiony w jej zamordowanie chce zemścić się na spiskowcach. W jego wysiłkach wspierają go lojaliści – grupa buntowników walczących o wyzwolenie miasta spod rządów lorda regenta, który przejął władzę po śmierci cesarzowej – i Odmieniec, potężny nadprzyrodzony byt, który daje mu magiczne moce. Głosów postaciom użyczyli m.in. Chloë Grace Moretz, Susan Sarandon, Brad Dourif, Carrie Fisher, Michael Madsen, John Slattery i Lena Headey.
Gra przedstawiona jest z perspektywy pierwszej osoby i pozwala rozegrać na różne sposoby serię fabularnych misji, kładąc nacisk na swobodę oferowaną graczowi. Ukończyć można je poprzez skradanie się, bezpośrednią walkę bądź połączenie obu tych metod. Eksplorowanie każdego obszaru otwiera nowe ścieżki dostania się do celu zadania i alternatywne warianty pozbycia się go – każdy cel zadania można zarówno zabić, jak i wyeliminować w bezkrwawy sposób. Świat gry i miejsca odwiedzane przez postać podczas misji zmieniają się w zależności od tego, czy działa ona w sposób brutalny, czy skryty. Corvo może wspierać się gadżetami i magicznymi umiejętnościami, zwiększającymi swobodę działania i zapewniającymi niedostępne inaczej możliwości.
W trakcie dwuipółrocznego cyklu produkcyjnego stworzono kilka wersji Dishonored. Zanim ostatecznie stworzono Dunwall – miasto inspirowane późnodziewiętnastowiecznym Londynem i Edynburgiem – jako miejsce akcji rozważano średniowieczną Japonię i siedemnastowieczny Londyn. Kiedy gracze testowi odkryli, że moce i umiejętności Corva można wykorzystać w sposób nieprzewidziany przez twórców, co pozwalało np. na znaczne ułatwienie rozgrywki albo rozegranie misji w sposób niezgodny z założonym, postanowiono przeprojektować poziomy w taki sposób, żeby wspierać graczy myślących nieszablonowo. Skomponowana przez Daniela Lichta muzyka miała oddawać atmosferę dziewiętnastowiecznego Londynu.
Dishonored spotkało się z pozytywnym odbiorem ze strony recenzentów, chwalących przede wszystkim fabułę poszczególnych misji i dowolność w sposobach ich wykonania. Produkcja zdobyła kilka końcoworocznych wyróżnień, w tym m.in. Spike Video Game Award dla najlepszej przygodowej gry akcji 2013 roku i BAFT-ę dla najlepszej gry; zdobyła również tytuł najlepszej gry od redaktorów i czytelników wielu magazynów i portali branżowych, bywa także umieszczana w zestawieniach najlepszych gier komputerowych w historii. Dishonored trafił do sprzedaży w październiku 2012 na platformy PlayStation 3, Windows i Xbox 360, a po premierze doczekał się zawartości dodatkowej, której bohaterem jest szukający odkupienia zabójca cesarzowej, Daud. W sierpniu 2015 wydano odświeżoną wersję na konsole ósmej generacji – PlayStation 4 i Xbox One. W 2016 ukazała się kontynuacja Dishonored 2, a w 2017 samodzielny dodatek do niej – Dishonored: Death of the Outsider. W 2021 do sprzedaży trafiła Deathloop – gra osadzona w tym samym uniwersum co Dishonored, jednak w bardzo odległej przyszłości.
Rozgrywka Dishonored jest przygodową grą akcji z perspektywą pierwszej osoby, kładącą nacisk na eliminowanie przeciwników poprzez skryte działania i korzystanie z wachlarza różnorodnych gadżetów. Na świat gry składa się kilka otwartych obszarów – fragmentów miasta Dunwall – po których gracz może swobodnie się przemieszczać i eksplorować je, wykonując cele misji w taki sposób, jaki uzna za najbardziej mu pasujący. Za główną bazę postaci służy pub Hound Pits, w którym Corvo spotyka się ze swoimi sojusznikami i otrzymuje informacje odnośnie do następnych celów; w tym miejscu może też zamieniać zdobyty łup na nowe wyposażenie bądź ulepszenia. Wśród obszarów, w których Corvo wykonuje misje, znajdują się m.in. doki załadunkowe, posiadłości bogaczy, dzielnica biedoty i łaźnia. Gracz może zapisywać postęp w dowolnym momencie, o ile nie znajduje się w walce, a dodatkowo dostępny jest system punktów kontrolnych. Gra oferuje cztery poziomy trudności, które determinują pulę zdrowia i many Corva, otrzymywane przez niego obrażenia oraz to, jak bardzo świadomi jego obecności są przeciwnicy. Na najniższym poziomie trudności możliwe jest regenerowanie zdrowia postaci.
W Dishonored zawarto elementy gry fabularnej, takie jak możliwość ulepszania mocy i dokonywania wyborów moralnych, z silnym naciskiem na konsekwencje działań bohatera. Grę zaprojektowano w taki sposób, żeby możliwe było ukończenie jej bez zabijania ani jednego bohatera niezależnego (NPC), w tym bossów i celów misji. Reżyser Harvey Smith jako przykład podaje misję poboczną, w której Corvo decyduje się nie zabijać celu, ten zaś później porywa i więzi dwa inne jego cele. Każda misja oferuje wiele sposobów na eksplorowanie obszaru, na którym się rozgrywa oraz dotarcia do celów. Poziomy zaprojektowano w taki sposób, żeby gracz mógł przemieszczać się po nich swobodnie, wykorzystując do tego wszystkie nabyte umiejętności, bez narzucania konkretnego sposobu ich przejścia, np. wymuszającego skradanie się. W niektórych misjach pewne ich elementy są zmienne, przykładowo w misji „Ostatni bal lady Boyle” celem jest zneutralizowanie właściwej z sióstr Boyle, jednak cechy ją określające – kolor stroju czy noszona przez nią maska – są losowe, co przy każdym podejściu wymaga od gracza zbadania terenu i zdobycia wskazówek, żeby ją zidentyfikować.
Działania gracza nie są oceniane jako dobre bądź złe, zamiast tego odzwierciedlana je system „chaosu”, na który wpływ mają akty przemocy, zabójstwa i działania Corva wymierzone w sojuszników. „Chaos” modyfikuje świat przedstawiony i fabułę, nie zmuszając bezpośrednio gracza do obrania konkretnego stylu gry. Dla przykładu – bohater niezależny, który nie popiera przemocy, może odmówić pomocy protagoniście bądź nawet go zdradzić. Gra reaguje na chaos w sposób oskryptowany, np. poprzez zmianę dialogów, jak i dynamiczny, chociażby poprzez zwiększenie liczby szczurów i zarażonych dunwallczyków czy dodanie nowych scen. Może mieć to wpływ zarówno na obecnie wykonywaną przez Corva misję, jak i na następne. System ten determinuje także, które z dwóch dostępnych zakończeń obejrzy gracz, a ich warianty uzależnione są od tego, które postacie przeżyły, a które zginęły. Uciekanie się do przemocy pozwala kończyć misje szybciej niż podczas skradania się, zużywa jednak więcej zasobów takich jak zdrowie czy eliksiry many, które są potrzebne znacznie częściej w bezpośrednich starciach.
Umiejętności i moce W Dishonored gracz ma do dyspozycji sześć mocy aktywnych, cztery pasywne bądź ulepszenia oraz czterdzieści kościanych amuletów, które zapewniają nadprzyrodzone premie, pozwalające np. wydłużyć czas opętania szczurów. Początkowo aktywne mogą być moce tylko trzech kościanych amuletów, jednak liczbę tę można zwiększyć do sześciu poprzez nabycie opcjonalnych ulepszeń. Według Smitha i drugiego reżysera Raphaëla Colantonia niemożliwe jest zdobycie wszystkich mocy i umiejętności podczas jednego przejścia gry. Do skorzystania z umiejętności niezbędna jest mana, która częściowo regeneruje się samoczynnie, co pozwala użyć prostszych mocy, jak „mignięcie” czy „mroczny wzrok”. Odpowiedni eliksir pozwala zregenerować większą pulę many, niezbędną do użycia bardziej zaawansowanych zdolności, jak „opętanie” czy „zakrzywienie czasu”. Do prawej ręki Corva przypisany jest miecz, a do lewej – broń dystansowa i zdolności magiczne.
Główne nadprzyrodzone moce są odblokowywane i nabywane poprzez użycie run – artefaktów wykonanych z kości wieloryba – i można je ulepszać. Znajdują się wśród nich: „mroczny wzrok” pozwalający widzieć przez ściany wrogów i ich pole widzenia oraz podświetlać obiekty, z którymi Corvo może wejść w interakcję; „mignięcie” umożliwiające teleportację na krótkie dystanse; „opętanie” pozwalające tymczasowo przejąć kontrolę nad inną postacią; „żarłoczne stado” przywołujące stado zabójczych szczurów; „zakrzywienie czasu” spowalniające bądź zatrzymujące czas; „podmuch” nokautujący przeciwników; i „rozpad pośmiertny”, zamieniający zabitych przeciwników w proch, co uniemożliwia odkrycie ich ciał. Poza mieczem Corvo korzystać może z kuszy, granatów i pistoletów – zarówno na amunicję śmiercionośną, jak i ogłuszającą. Do ulepszania broni i gadżetów niezbędne są pieniądze, wymieniane za znajdowane podczas misji przedmioty wartościowe.
Skradanie polega na przemieszczaniu się po lokacjach w taki sposób, żeby Corvo pozostawał niewidoczny dla przeciwników. W tym celu może chować się za przedmiotami i budynkami, unikać wchodzenia w pole widzenia wrogów czy w dobrze oświetlone miejsca. Kryjąc się za jakimś przedmiotem postać może się zza niego wychylić bądź podsłuchiwać wrogów; w celu sprawdzenia, co znajduje się w innym pomieszczeniu, może zaglądać przez dziurkę od klucza. Podkradnięcie się za plecy przeciwnika pozwala na jego ciche zabicie bądź obezwładnienie, a ciała zabitych albo oszołomionych przeciwników można przenieść albo ukryć, żeby nie zostały wykryte przez ich sojuszników.
Strażnicy charakteryzują się kilkoma stanami zaalarmowania, od normalnego (nieświadomego) po podejrzliwego – w tym drugim mogą być świadomi obecności Corva bądź poszukiwać go. Sztuczna inteligencja przeciwników zaprojektowana została tak, żeby reagowała na dźwięki, co pozwala na wywabienie ich z pozycji. Jeżeli graczowi uda się uciec strażnikom, ich stan zaalarmowania spadnie do świadomych obecności Corva i w trakcie misji nie powróci już do stanu nieświadomości. Przeciwnicy komunikują się ze sobą, przekazując sojusznikom informacje o intruzie – jednokrotne wykrycie zwiększa poziom zaalarmowania wszystkich wrogów na przestrzeni całej misji.
Opis Świat gry thumb|Odmieniec w Pustce. Akcja Dishonored rozgrywa się w przemysłowym mieście Dunwall, w którym współegzystują ze sobą technologia i nadprzyrodzone moce. Projekt miasta inspirowany był Londynem i Edynburgiem przełomu XIX i XX wieku. Miasto, będące stolicą Cesarstwa Wysp, rządzone jest przez opresyjny reżim, który przejął władzę po zamordowaniu cesarzowej i porwaniu jej córki, prawowitej następczyni tronu. Dunwall jest ważnym miastem portowym, znanym z rybołówstwa i wielorybnictwa, zaś tran jest cennym paliwem wykorzystywanym do jego zasilania. Po tym, jak jeden z filozofów przyrody odkrył, że tran można wykorzystywać jako paliwo, reżim wykorzystał to odkrycie do stworzenia potężnej broni, to z kolei doprowadziło do wzrostu korupcji. Miasto toczy plaga roznoszona przez szczury, wskutek czego giną biedni, zaś bogaci izolują się od reszty; zarażeni – zwani „płaczkami” – z czasem zaczynają płakać krwią i stają się agresywni. Reżim wykorzystuje plagę jako wygodną wymówkę do pozbywania się niechcianych obywateli, w tym wrogów politycznych. Porządku na ulicach Dunwall pilnują tallboye – ciężko uzbrojeni funkcjonariusze poruszający się na wysokich mechanicznych szczudłach – zaś dzielnice oddzielają od siebie „ściany światła” – wiązki energii spopielające próbujące je przekroczyć osoby. Przeciwko reżimowi spiskuje grupa lojalistów, chcąca obalić lorda regenta i jego świtę oraz przywrócić na tron córkę zamordowanej cesarzowej.
Postacie upright|thumb|Chloë Grace Moretz (2011) użyczyła głosu lady Emily Kaldwin; był to jej druga – po Kick-Ass: The Game – rola w dubbingu do gry komputerowej.