Siergiej Konstantinowicz Gulewicz, ros. Сергей Константинович Гулевич (ur. , zm. 10 sierpnia 1975 w Paterson) – rosyjski wojskowy (pułkownik), podoficer 8 Sotni, a następnie plutonu artylerii 3, potem 5 Pułku Rosyjskiego Korpusu Ochronnego podczas II wojny światowej, emigracyjny działacz kombatancki.
W 1910 ukończył suworowski korpus kadetów, zaś w 1913 michajłowską szkołę artyleryjską. Brał udział w I wojnie światowej jako dowódca baterii artylerii. Na początku 1918 wstąpił do nowo formowanych wojsk Białych gen. Antona I. Denikina. Służył w 3 Dywizjonie Artylerii Lekkiej. Pod koniec stycznia 1919 awansował do stopnia sztabskapitana. Objął dowództwo 1 Baterii Drozdowskiego Dywizjonu Artylerii. Doszedł do stopnia pułkownika. W połowie listopada 1920 wraz z wojskami Białych został ewakuowany z Krymu do Gallipoli. Na emigracji zamieszkał w Bułgarii, a następnie we Francji. Po zajęciu Jugosławii przez wojska niemieckie w kwietniu 1941 przybył do okupowanego kraju w celu wstąpienia do nowo formowanego Rosyjskiego Korpusu Ochronnego. Służył w 8 Sotni jako podoficer, a następnie plutonie artylerii 3 i 5 Pułku Korpusu w stopniu feldfebla. Po zakończeniu wojny zamieszkał w Paryżu. Był członkiem Stowarzyszenia Wszechkadeckiego. Na początku lat 50. wyemigrował do USA. Od 1956 pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Związku Żołnierzy Rosyjskiego Korpusu na Wschodzie USA.
Linki zewnętrzne Biografia Siergieja K. Guliewicza Kolejna biografia Siergieja K. Guliewicza
Bibliografia Lew A. Mnuchin, Marie Avril, Российское зарубежье во Франции 1919-2000, 2008
Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z III Rzeszą Kategoria:Wojskowi rosyjskich formacji kolaboranckich w służbie Niemiec hitlerowskich Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1975