Wasilij Dmitrijewicz Podtynny (ros. Василий Дмитриевич Подтынный; ur. w 1920 we wsi Piatogorowka w obwodzie donieckim, zm. w 1960 w Ługańsku) – radziecki porucznik, kolaborant niemiecki, komendant rewiru policyjnego, a następnie zastępca komendanta pomocniczej policji porządkowej w okupowanym Krasnodonie i komendant policji w przysiółku Pierwomajka podczas II wojny światowej.
Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR (22 czerwca 1941) w stopniu porucznika dowodził baterią artylerii przeciwpancernej. Jesienią 1941 ranny dostał się do niewoli niemieckiej. Osadzono go w obozie jenieckim pod Umaniem, skąd udało mu się zbiec. W sierpniu 1942 przybył do okupowanego przez Niemców Krasnodonu, gdzie wstąpił do pomocniczej policji porządkowej. Po pewnym czasie objął funkcję komendanta rewiru policyjnego i przysiółka Pierwomajka. Brał czynny udział w rozpracowaniu i rozbiciu młodzieżowej organizacji konspiracyjnej „Młoda Gwardia” (Lubow Szewcowa, Uljana Gromowa i in.). W styczniu 1943 mianowano go feldfeblem Wehrmachtu i zastępcą komendanta policji porządkowej Krasnodonu. Przed odzyskaniem miasta przez Armię Czerwoną w poł. lutego tego roku ewakuował się na zachód. Ukrywał się na obszarze obwodu odeskiego. Następnie w czerwcu zgłosił się pod fałszywym nazwiskiem do służby wojskowej w Armii Czerwonej. W sierpniu 1946 został zdemobilizowany. Mieszkał na Ukrainie, a potem w Kazachstanie. Na pocz. lat 50. przyjechał do obwodu stalinskiego, gdzie podjął pracę w jednym z sowchozów.
W kwietniu 1959 został aresztowany przez organy bezpieczeństwa. Po procesie skazano go początkowo na karę 15 lat więzienia, ale potem zmieniono na karę śmierci przez rozstrzelanie.
Bibliografia Anatolij F. Gordiejew, Подвиг во имя жизни, 2000.
Kategoria:Radzieccy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Radzieccy porucznicy Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1960 Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie