200px|thumb|Grób Otto Wagnera na Otto Wagner (właśc. Otto Heinrich Ludwig Wagner, ur. 4 października 1877 w Reichenhausen, powiat Bad Salzungen, zm. 1 grudnia 1962 w Jenie) – niemiecki polityk, nadburmistrz Wrocławia w okresie Republiki Weimarskiej w latach 1919-1933.

Życiorys Urodzony w rodzinie tkaczy Otto Wagner skończył prawo na Uniwersytecie w Jenie, uzyskując doktorat. W latach 1905–1908 był zastępcą burmistrza Jeny, a w latach 1908–1919 był zatrudniony w magistracie wrocławskim jako radca prawny. Był działaczem Postępowej Partii Ludowej (niem. Fortschrittliche Volkspartei), przekształconej po rewolucji listopadowej 1918 w Niemiecką Partię Demokratyczną (Deutsche Demokratische Partei).

Wszedł w skład Centralnej Rady Ludowej, która w 1918 opanowała wrocławski ratusz i w przemówieniu do zgromadzonych przed nim tłumów zapowiadał zmiany w systemie wyborczym. Urząd nadburmistrza objął 7 stycznia 1919, w tym samym roku wprowadzono w życie powszechne prawo wyborcze do rady miejskiej i pierwsze wybory według nowych reguł przeprowadzono 2 marca 1919.

Miasto wymagało generalnej reformy, stąd pomysł na ogłoszenie 1 marca 1921 konkursu na generalny plan rozwoju Wrocławia. W pierwszych latach po wojnie samorząd wrocławski zmagał się z problemem bezrobocia i brakiem lokali mieszkalnych i już od 1918 z udziałem kapitału miejskiego, powstawały spółdzielnie i zrzeszenia, wznoszące nowe osiedla mieszkaniowe.

Władze miejskie na czele z Wagnerem starały się przeciwdziałać oddziaływaniu komunistów, których wpływy wzrosły po I wojnie światowej). W 1933 Wagner został usunięty z urzędu nadburmistrza Wrocławia przez głoszących hasła populistyczno-narodowe hitlerowców. Później, jako przeciwnik nazistów był wielokrotnie więziony. Następnie przeniósł się do Jeny, gdzie w latach 1934–1945 pełnił funkcję kierownika fundacji miejscowej kasy oszczędności.

Po II wojnie światowej Otto Wagner, jako działacz Partii Liberalno-Demokratycznej (niem. Liberal-Demokratische Partei), został 11 maja 1945 mianowany przez amerykańskie władze wojskowe komisarycznym burmistrzem Jeny. 1 lipca 1945 miasto przejęły jednak wojska Armii Czerwonej i Jena znalazła się w radzieckiej strefie okupacyjnej. Wagner ustąpił wówczas z przyczyn zdrowotnych i 14 lipca 1945 przekazał stanowisko Heinrichowi Troegerowi.

Następnie pracował jako kierownik archiwum miejskiego i radca prawny. W dniu swoich 80. urodzin w październiku 1957 został honorowym obywatelem Jeny. W 2008 roku w Jenie odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową.

Przypisy Einweihung der Gedenktafel für Dr. Otto Wagner Strona miejska Jeny Rok 1945, Strona miejska Jeny Strona miejska Jeny 11. Mai 1945, Dr. Otto Wagner wird neuer kommissarischer Oberbürgermeister von Jena, Strona miejska Jeny Roland B. Müller: Otto Wagner (1877–1962) im Spannungsfeld von Demokratie und Diktatur, Dresden 2012

Bibliografia Halina Okólska, Nadburmistrzowie i inni urzędnicy Magistratu Wrocławia 1808–1933 Strona urzędu miasta Wrocławia. Walther Killy, Rudolf Vierhaus (red.), Deutsche Biographische Enzyklopädie, Band 10, K.G. Saur Verlag GmbH & Co. KG, München, 1996 , s. 286.

Kategoria:Ludzie związani z Uniwersytetem w Jenie Kategoria:Nadburmistrzowie Wrocławia Kategoria:Niemieccy samorządowcy Kategoria:Niemieccy burmistrzowie Kategoria:Politycy DDP Kategoria:Politycy LDPD Kategoria:Urodzeni w 1877 Kategoria:Zmarli w 1962