Charles Yriarte – francuski pisarz pochodzący z rodziny o hiszpańskich korzeniach.
Życiorys Studiował architekturę w École des Beaux-Arts w Paryżu, a w 1856 r. został inspektorem budynków rządowych. Podróżował z wojskiem hiszpańskim pracując jako korespendonet wojenny dla czasopisma Monde illustre. Był w Maroku w czasie wojny hiszpańsko-marokańskiej. Pisał również relacje z podróży po Hiszpanii i Włoszech, w 1862 r. został redaktorem Monde illustre. W 1871 r. porzucił pracę w gazecie i poświęcił więcej czasu na podróże i opisywanie doświadczeń podróżnika.
Jednym z jego najważniejszych dzieł jest studium życia i twórczości malarza Francisca Goi zatytułowane Goya, sa vie, son oeuvre z 1867 roku. Yriarte był jednym z nielicznych, którzy po śmierci malarza odwiedzili jego rezydencję (Dom Głuchego) i opisali znajdujące się w nim malowidła ścienne, tzw. czarne obrazy, zanim przeniesiono je na płótna.
Wybrane dzieła La societé espagnole (1861) Sous la tente, souvenir du Maroc (1862) Paris grotesque, les celebrités de la rue 1815-63 (1864) Les cercles de Paris, 1828-64 (1865) Portraits parisiens (1865) Nouveaux portraits parisiens (1869) Goya, sa vie, son oeuvre (1867) Portraits cosmopolites und Tableaux de la guerre (1870) Les Prussiens à Paris et le 18 mars (1871) Campagne de France 1870-71 (1871) Les princes d'Orleans (1872) Le Puritain (1873) La vie d'un patricien de Venise au XVI. siècle (1885) La Bosnie et l'Herzégovine pendant l'insurrection (1875) Venise: l'histoire, l'art, l'industrie, la ville et la vie (1877) Les bords de l'Adriatique (1878) Florence (1880) Un condottiere au XV. siècle: Rimini (1882) Françoise de Rimini (1882) Matteo Civitali (1885) Cesar Borgia (1889)
Przypisy
Linki zewnętrzne Charles Yriarte – dzieła w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci i studenci École nationale supérieure des beaux-arts de Paris Kategoria:Francuscy prozaicy XIX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Prozaicy francuskojęzyczni Kategoria:Urodzeni w 1832 Kategoria:Zmarli w 1898