Henryk Marian Królikowski

Henryk Marian Królikowski (ur. 2 lipca 1888 w Osjakowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan piechoty rezerwy Wojska Polskiego, inspektor Straży Granicznej, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Ludwika i Berty z domu Sejdel urodzony 2 lipca 1888 w Osjakowie, w powiecie wieluńskim. Był starszym bratem Władysława, także zamordowanego w Charkowie.

Przed wybuchem I wojny światowej był członkiem Strzelca. Wcielony do armii rosyjskiej. W czasie wojny został przeniesiony do POW, pełnił funkcję komendanta okręgu w Płoskirowie. Uwięziony przez Ukraińców w więzieniu w Radziwiłłowie. Po odzyskaniu niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego i został przydzielony do 35 pp a potem kolejno 4 baon Milicji Ludowej (później 4 baon etapowy), w Oddziale II Sztabu Głównego i Oddziale III Sztabu Głównego. Od 1918 w 36 pułku piechoty Legii Akademickiej. W szeregach pułku odbył kampanię 1918–1920.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku został zweryfikowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. W 1923 roku służył w jako oficer nadetatowy w 80 pułku piechoty, z przydziałem do Oddziału III Sztabu Generalnego na stanowisku kierownika referatu. Z dniem 31 grudnia 1924 roku został przeniesiony w stan nieczynny na 12 miesięcy.

W okresie międzywojennym był współtwórcą, razem z Władysławem Osmolskim i redaktorem tygodnika „Stadjon”Pomorska Biblioteka Cyfrowa, Stadjon: tygodnik poświęcony sprawom sportu i przysposobienia wojskowego / red. H. Królikowski-Muszkiet.. Ponadto był redaktorem naczelnym dwutygodnika „Automobilista Wojskowy” wydawanego przez Wojskowy Klub Samochodowy i Motocyklowy. W latach 20. był członkiem władz Wojskowego Klubu Samochodowego i Motocyklowego.

W 1928 roku ponownie powołany został do służby czynnej z przydziałem do 36 pułku piechoty. W 1929 roku przeszedł do rezerwy. W 1934 roku był przydzielony do Okręgowej Kadry Oficerskiej Nr. VIII do PKU Gdynia. W 1933 roku Henryk Królikowski, wówczas kierownik gdańskiej Ekspozytury Inspektoratu Ceł, był pomysłodawcą i twórcą działającej na terenie Wolnego Miasta Gdańska Polskiej Tajnej Organizacji Wojskowej (PTOW)Banach, Lekcje dla Niemców, Tygodnik Solidarność Nr 38 (1196) 16 września 2011. Był jednym z głównych działaczy Związku Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku – po agresji ZSRR na Polskę – w nieznanych okolicznościach wzięty do niewoli sowieckiej i przewieziony do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 roku mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD, pod poz. 1748.

Upamiętnienie 5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7601 (17 maja 1922) Krzyż Niepodległości z Mieczami (2 sierpnia 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1933) „za zasługi na polu zwalczania przemytnictwa”. Srebrny Krzyż Zasługi (2 marca 1925)M.P. z 1925 r. nr 62, poz. 234 „za szczególne zasługi, położone w dziedzinie organizacji i administracji armji” - jako kapitan Henryk Muszkiet-Królikowski. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Order Krzyża Orła III klasy (Estonia, 1932)

Zobacz też

jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie

Przypisy

Bibliografia

Rocznik Oficerski 1923 – Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1923, s. 10, 355, 419. Rocznik Oficerski 1924 – Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1924, s. 362. Rocznik Oficerski 1928 – Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1928, s. 52, 196. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 – Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1934, s. 11, 999. Bolesław Hajduk, Henryk Marian Królikowski-Muszkiet (1888–1940), oficer Wojska Polskiego i Straży Granicznej , Przegląd Morski T. 47 Z. 11 (1994), 69–79.

Ogrody wspomnień – Henryk Królikowski [dostęp 2012-08-15].

Kategoria:Członkowie Związku Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku Kategoria:Dziennikarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Inspektorzy Straży Granicznej Kategoria:Komendanci Okręgów POW Kategoria:Ludzie urodzeni w Osjakowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej Kategoria:Oficerowie 80 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Krzyża Orła Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1940