Dziesięć okrucieństw () – w tradycyjnym prawie chińskim dziesięć przestępstw głównych, uznawanych za najcięższe zbrodnie, najbardziej uderzające w cywilizowane społeczeństwo. Z powodu ciężaru tych przestępstw nie stosowano do niego przesłanek złagodzenia kary, tzw. ośmiu przywilejów. Do przestępstw tych zaliczano: planowanie rebelii (曰謀反) w celu obalenia władcy; zdradę stanu (曰謀大逆) polegającą na niszczeniu cesarskich pałaców i świątyń; zdradę państwa (曰謀叛); morderstwo krewnego (曰惡逆); okrucieństwo (曰不道) polegające na zabiciu co najmniej trzech osób lub znieważeniu ciała ofiary; brak szacunku wobec starszych (曰大不敬); brak szacunku wobec rodziców (曰不孝), do którego zaliczało się również pogwałcenie czasu żałoby po rodzicach; spory rodzinne (曰不睦); nieuczciwość (曰不義), polegającą na zabiciu swojego zwierzchnika, nauczyciela lub urzędnika; kazirodztwo (曰內亂).
Bibliografia A. Kość, "Prawo a etyka konfucjańska w historii myśli prawnej Chin", Lublin 1998,
Kategoria:Historia prawa karnego Kategoria:Prawo w Chinach