240px|thumb|Grób pułkownika Antoniego Ławrynowicza na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Antoni Napoleon Ławrynowicz (ur. 22 kwietnia 1918 w Wilnie, zm. 30 maja 2012 w Warszawie) – polski działacz kombatancki, pułkownik Wojska Polskiego w stanie spoczynku, weteran II wojny światowej, kawalerzysta, współzałożyciel Fundacji na Rzecz Tradycji Jazdy Polskiej, wieloletni działacz Środowiska Kleeberczyków.

Życiorys Ukończył gimnazjum w Wilnie. Był absolwentem Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu. Służył jako oficer 3. Pułku Strzelców Konnych im. hetmana Stefana Czarnieckiego w Wołkowysku. Uczestniczył w działaniach obronnych we wrześniu i październiku 1939 r., w składzie Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew” oraz Dywizji Kawalerii „Zaza”. Brał udział w bitwie pod Kockiem, po której dostał się do niewoli niemieckiej. Był jeńcem Stalagu II D Stargard.

Po zakończeniu działań wojennych, osiadł w Warszawie i pracował w instytucjach związanych z budownictwem. Był działaczem Stowarzyszenia Kombatantów – Duszpasterstwo Weteranów Kawalerii i Artylerii Konnej. Po utworzeniu przez stowarzyszenie Sali Rycerskiej gdzie zgromadzono bogate zbiory dotyczące tradycji polskiej kawalerii w kościele św. Anny w Warszawie, został jej kustoszem i pełnił tę funkcję przez wiele kolejnych lat. Staraniem płk. Antoniego Ławrynowicza i Fundacji na Rzecz Tradycji Jazdy Polskiej zbiory warszawskiej Sali Rycerskiej zostały w 1995 r., przeniesione do Muzeum im. ks. dr. Władysława Łęgi w Grudziądzu.

Był w gronie inicjatorów I Zjazdu Oficerów Kawalerii Służby Stałej, który odbył się w Warszawie i w Grudziądzu w 1989 r. Współtwórca i wieloletni działacz powołanej do życia w Grudziądzu – Fundacji na Rzecz Tradycji Jazdy Polskiej. Od 1991 r., członek Rady Fundacji, piastował także przez kilka lat funkcję członka Komisji Rewizyjnej. Uczestnik 22 Zjazdów Kawalerzystów II RP.

Przez wiele lat był uczestnikiem uroczystości rocznicowych w Kocku i Muzeum Czynu Bojowego Kleeberczyków w Woli Gułowskiej w gminie Adamów.

Zmarł 30 maja 2012 w Warszawie. Został pochowany 11 czerwca 2012 r. na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 16K-6-10).

Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2004)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 sierpnia 2004 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (, pkt 2.) Krzyż Kampanii Wrześniowej Medal „Pro Patria” (2012) Medal „Pro Memoria” Złoty Medal Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”

Przypisy

Bibliografia Nekrolog na stronie Fundacji na Rzecz Tradycji Jazdy Polskiej autorstwa Karoli Skowrońskiej (stan na 4 września 2012) [dostęp 2012-11-03] Informacja o pogrzebie na stronie Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (stan na 4 września 2012) [dostęp 2012-11-03] Nekrolog na stronie mmgrudziadz.pl (1.06.2012) [dostęp 2012-11-03]

Kategoria:Jeńcy Stalagu II D Stargard Kategoria:Ludzie związani z Grudziądzem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 r. Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej” Kategoria:Odznaczeni Medalem Pro Memoria Kategoria:Odznaczeni Medalem Pro Patria Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Pułkownicy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Kockiem (1939) Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Zmarli w 2012 Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie