Dmitrij Karpowicz Mostowienko (; ur. w Urupinsku, zm. 13 listopada 1975 w Mińsku) – generał pułkownik wojsk pancernych Armii Radzieckiej i generał broni Wojska Polskiego.
Życiorys Po ukończeniu szkoły powszechnej pracował w kopalni węgla. Po wybuchu I wojny światowej zmobilizowany do armii rosyjskiej, w maju 1915 skończył szkołę oficerską. Od maja 1915 do grudnia 1917 walczył z Niemcami jako dowódca plutonu, następnie został porucznikiem i dowódcą kompanii piechoty. W okresie styczeń-maj 1918 był dowódcą oddziału partyzanckiego Gwardii Czerwonej, następnie Armii Czerwonej. Później dowodził pułkiem piechoty (do sierpnia 1923). W 1919 ranny w walkach. W październiku 1926 skończył studia w Akademii Wojskowej im. M. Frunzego w Moskwie i został szefem oddziału operacyjnego w sztabie dywizji. W maju 1928 został szefem sztabu dywizji. 1930–1931 na kursie w Akademii Wojskowo-Technicznej im. Stalina w Moskwie. Od kwietnia 1932 był dowódcą wojsk pancernych i zmotoryzowanych . W październiku 1933 objął fakultet w Akademii Wojsk Pancernych i Zmotoryzowanych im. Stalina w Moskwie. Od września 1938 był dowódcą wojsk pancernych i zmotoryzowanych Białoruskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego.
Brał udział w napaści ZSRR na Polskę 17 września 1939. W grudniu 1940 został dowódcą 3 Korpusu Zmechanizowanego. W 1941 mianowany generałem majorem. W sierpniu 1941 został dowódcą wojsk pancernych i zmotoryzowanych Frontu Zachodniego. W 1941 i 1942 ranny w walkach. Od marca do października 1942 był dowódcą 3 Korpusu Pancernego. 7 lutego 1943 został generałem porucznikiem. W styczniu 1944 został zastępcą komendanta Akademii Wojskowej Wojsk Pancernych i Zmotoryzowanych im. Stalina w Moskwie.
10 września 1944 odkomenderowany do służby w WP, został dowódcą Wojsk Pancernych i Zmotoryzowanych WP. 25 maja 1945 Prezydium KRN mianowała go generałem broni WP. 3 grudnia 1946 wrócił do ZSRR, kończąc swoją służbę w WP. W stan spoczynku przeszedł jako generał pułkownik.
Życie prywatne Mieszkał w Moskwie. Był żonaty z Kławdią Siemionowną, miał synaJ. Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t. III: M–S, Toruń 2010, s. 28..
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1945) Order Krzyża Grunwaldu II klasy (11 maja 1945, Uchwała KRN)Uchwałą Prezydium Krajowej Rady Narodowej z 11 maja 1945 za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą. Por. Złoty Krzyż Zasługi (1946) Medal „Za udział w walkach o Berlin” (1966) Medal za Warszawę 1939–1945 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Kutuzowa I stopnia Order Suworowa II stopnia (dwukrotnie) Medal „Za zdobycie Berlina” Medal „Za wyzwolenie Warszawy” Medal „Za obronę Moskwy” Medal jubileuszowy „30 lat Armii Radzieckiej i Floty”
Przypisy
Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t. III: M-S, Toruń 2010, s. 27–29.
Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989) Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu II klasy Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Generałowie broni ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Generałowie pułkownicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za udział w walkach o Berlin” Kategoria:Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945 Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa Kategoria:Radzieccy oficerowie w ludowym Wojsku Polskim Kategoria:Uczestnicy agresji ZSRR na Polskę Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1975 Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego w II wojnie światowej Kategoria:Radzieccy dowódcy korpusów w II wojnie światowej