thumb|100px|Symbol zakonu Zakon św. Jerzego z Alfamy został założony przez króla Aragonii Piotra II w 1201 jako religijny zakon rycerski dla uhonorowania św. Piotra Apostoła, patrona królewskiego oraz dla uczczenia zwycięstwa nad Maurami. Główna siedziba zakonu mieściła się na zamku w Alfamie. Zakon miał regułę augustiańską, lecz została ona zatwierdzona przez papieża dopiero w 1363. W tym momencie zakon liczył 6 członków. W 1399 połączył się z zakonem z Montesy.
Lista mistrzów Zakonu św. Jerzego z Alfamy Juan de Almenara (1201–1213) Guillém Auger (1225) Guillém de Cardona (1229) Guerau de Prat (1233–1238) Arnau de Castellvell (1244–1254) Ramón de la Guardia (1286) Bernat Gros (1288–1303) Domingo de Beri (1306) Pere Guacs (1307–1312) Jaume de Tarrega (1317–1327) Pere Guacs (1327–1331) Guillém Vidal (1337–1339) Humbert Sescort (1341–1355) Guillém Castel (1365–1385) Cristóbal Gómez (1387–1394) Francesc Ripollés (1394–1399)
Bibliografia
Jerzego