Zwisogonek, zwisogonek błotny (Megalurus palustris) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny świerszczaków (Locustellidae), zamieszkujący południową i południowo-wschodnią Azję. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Taksonomia Gatunek i rodzaj po raz pierwszy opisane przez amerykańskiego lekarza i przyrodnika Thomasa Horsfielda w 1821 roku. Jako miejsce typowe autor wskazał Jawę. Dawniej do rodzaju Megalurus zaliczano 6, a nawet 7 gatunków, jednak wszystkie z nich, poza zwisogonkiem, przeniesiono do innych rodzajów, a tym samym Megalurus stał się taksonem monotypowym. Wyróżniono trzy podgatunki M. palustris. Proponowany podgatunek andrewsi (z pogranicza Mjanmy i Chin) zsynonimizowano z toklao.
Etymologia Nazwa rodzajowa: greckie megas, megalē – „wielki, długi”; oura – „ogon”. Epitet gatunkowy: łacińskie paluster, palustris – „bagnisty” < palus, paludis – „bagno”.
Występowanie Zwisogonek występuje w zależności od podgatunku: M. palustris toklao (Blyth, 1843) – północno-wschodni Pakistan do południowych Chin, Indochin i południowej Mjanmy. M. palustris palustris Horsfield, 1821 – Jawa i Bali. M. palustris forbesi Bangs, 1919 – Filipiny i północno-wschodnie Borneo.
Morfologia Długość ciała 22–28 cm; masa ciała 38–56 g. Obie płcie wyglądają podobnie, ale samce są do 12% większe od samic.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje zwisogonka za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność światowej populacji nie została oszacowana, choć ptak opisywany jest jako lokalnie pospolity. Trend liczebności populacji nie jest znany.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Świerszczaki Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1821 roku Kategoria:Taksony opisane przez Thomasa Horsfielda