Jack Eugene Jensen (ur. 9 marca 1927, zm. 14 lipca 1982) – amerykański baseballista, który występował na pozycji prawozapolowego.
Życiorys Jensen studiował na University of California, gdzie grał w baseball i futbol na pozycji fullbacka w drużynie uniwersyteckiej California Golden Bears. W 1949 roku podpisał kontrakt z występującym w NAPBL Oakland Oaks wart 75 tysięcy dolarów. Wkrótce, w październiku 1949 w ramach wymiany przeszedł do New York Yankees. Trzy lata później został zawodnikiem Washington Senators i po raz pierwszy wystąpił w Meczu Gwiazd.
W grudniu 1953 podpisał kontrakt z Boston Red Sox. W pierwszym sezonie występów w Red Sox zdobył 25 home runów (podczas występów w Yankees i Senators najwięcej w jednym sezonie zdobył 10) i zwyciężył w American League w klasyfikacji pod względem skradzionych baz (22). W 1955 zaliczył najwięcej w lidze RBI (116) i po raz drugi wystąpił w All-Star Game. W sezonie 1958 zdobył 35 home runów (5. wynik w lidze) i zwyciężył w klasyfikacji pod względem zaliczonych RBI, poza tym po raz trzeci w karierze wystąpił w Meczu Gwiazd oraz został wybrany MVP American League. W sezonie 1960 nie zagrał żadnego meczu, gdyż cierpiał na lęk przed lataniem. Rok później zakończył karierę.
Zmarł 14 lipca 1982 na zawał serca w wieku 55 lat.
Nagrody i wyróżnienia Nagroda/wyróżnienieLataŹródło3× All-Star 1952, 1955, 1958 Gold Glove Award 1959 Zwycięzca w World Series 1950
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści New York Yankees Kategoria:Baseballiści Washington Senators (1901–1960) Kategoria:Baseballiści Boston Red Sox Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Ludzie urodzeni w San Francisco Kategoria:Zmarli w 1982