Michał Krużycki (ur. 12 lipca 1987 r.) – polski rugbysta występujący na pozycji , wybitny reprezentant kraju, drużynowy mistrz Polski.
Kariera klubowa Krużycki jest wychowankiem Ogniwa Sopot, w którym występował do 2007 roku. Wówczas to przeniósł się do francuskiego CS Bourgoin-Jallieu, gdzie grał w tzw. Espoirs (Nadziejach), czyli zespole do lat 23. Występy za granicą łączył jednak z epizodami w polskiej lidze. I tak w listopadzie 2008 oraz kwietniu i maju 2009 roku zagrał w trzech meczach ligowych Ogniwa.
W czerwcu 2009 roku podpisał seniorski kontrakt z zespołem Lyon Olympique Universitaire (LOU) z ligi Pro D2. W barwach drużyny z Lyonu zadebiutował w spotkaniu z FC Grenoble, jednak w całym sezonie zagrał zaledwie w jeszcze jednym spotkaniu (w sumie 24 minuty). Po sezonie LOU zezwolił Polakowi na szukanie nowego pracodawcy. Jednocześnie na początku 2010 roku Krużycki zmienił też klub w polskiej Ekstralidze, przenosząc się z Ogniwa do Lechii Gdańsk. Wiosną w barwach tego klubu uczestniczył w fazie pucharowej w barwach Lechii Gdańsk, z którą wywalczył wicemistrzostwo Polski (porażka w finale z Budowlanymi Łódź), a także zagrał w przegranym meczu półfinałowym Pucharu Polski z Arką Gdynia.
Nowy sezon we Francji rozpoczął w trzecioligowym (Fédérale 1) zespole Bobigny 93, ale już w październiku ponownie wspomógł Lechię. Kolejny sezon Długi spędził na tym samym poziomie rozgrywkowym, w drużynie AC Boulogne-Billancourt. W trakcie (w kwietniu), a także po zakończeniu sezonu zasadniczego w lidze francuskiej, Krużycki po raz kolejny dołączył do walczącej o krajowe triumfy Lechię. Z biało-zielonymi zdobył złoto mistrzostw Polski oraz dotarł do finału Pucharu Polski.
Latem 2012 roku podpisał kontrakt z beniaminkiem Féderale 1, zespołem Stade Rodez Aveyron, gdzie występował z innym reprezentantem Polski, Érikiem Piorkowskim. W klubie tym rozegrał jesienią osiem spotkań, po czym wiosnę spędził w Lechii Gdańsk (10 meczów).
W kolejnych latach występował we francuskim Stade Rouennais (jesień 2013, Fédérale 2), raz jeszcze w Lechii (wiosna 2014), a następnie w angielskich zespołach niższych lig: Chinnor R.F.C. (wiosna 2014), Redlingesians Rams (2014–2016). Wiosną 2016 wystąpił w dwóch kolejnych meczach Lechii, a jesienią reprezentował angielski klub Reading Abbey, gdzie występował razem z bratem Kacprem. Jesienią 2017 roku zasilił kolejny zespół z okolic Reading – Henley Hawks. W 2017 i 2018 zaliczył po jednym meczu dla Lechii w polskiej Ekstralidze.
Na stałe powrócił w kraju przed startem sezonu 2019. Został zarejestrowany do gry jako zawodnik Lechii, dla której występował nieprzerwanie w kolejnych latach.
Kariera reprezentacyjna Krużycki był reprezentantem Polski na kolejnych szczeblach wiekowych co najmniej od 2003 roku (drużyna U-16). W 2004 grał już w kadrze do lat 18. Wystąpił na trzech imprezach o mistrzostwo Europy – na mistrzostwach do lat 18 we Francji w 2005 roku (obok m.in. Dawida Banaszka, Adriana Chróściela, Stanisława Powały-Niedźwieckiego czy Tomasza Rokickiego), a z zespołem młodzieżowym: na mistrzostwach do lat 20 w Trójmieście w 2006 roku oraz na mistrzostwach do lat 21 w Niemczech w 2008 roku.
5 maja 2007 roku, w wieku niecałych 20 lat, zadebiutował w reprezentacji seniorskiej w meczu z Łotwą, który odbywał się w Rydze. Od tego czasu aż do 2013 roku był jednym z podstawowych zawodników drużyny narodowej. W kolejnych latach (po przeprowadzce do Anglii) w kadrze pojawiał się sporadycznie (1 mecz w 2014, dwa w 2016).
Po ponad pięciu latach przerwy do reprezentacji wrócił w 2021 roku za kadencji Chrisa Hitta.
Statystyki Stan na dzień 22 lutego 2025 r. Wynik reprezentacji Polski zawsze podany w pierwszej kolejności. Drużyna narodowaRokMeczePunkty2007302008302009302010402011502012452013652014102015—2016202017—2018—2019—2020—202120202215202350202420202510Suma4215
Występy w reprezentacji PolskiLp.DataStadion, miastoPrzeciwnikWynikZdobyte punkty1.5.05.2007Ryga33:902.19.05.2007Stadion Miejski, Siedlce36:303.29.09.2007Campus Del Consell, Andora33:504.10.05.2008Paola29:1605.5.10.2008Stadion Budowlanych, Łódź12:1306.15.11.2008Stadion Miejski, Ostrawa13:707.16.05.2009Stadion Dinamo, Kiszyniów30:2808.30.05.2009Stadion Polonii, Warszawa14:309.25.09.2009Stadion Polonii, Warszawa5:19010.24.04.2010Stadion Króla Baudouina I (A2), Bruksela8:29011.9.10.2010Stadion ragby Císařka, Praga15:20012.13.11.2010Narodowy Stadion Rugby, Gdynia25:36013.20.11.2010Feldgerichtstraße, Frankfurt nad Menem22:17014.12.03.2011Narodowy Stadion Rugby, Gdynia28:21015.16.04.2011Stadion Suche Stawy, Kraków32:18016.15.10.2011Stadion Sandecji, Nowy Sącz20:13017.12.11.2011Stadion Dinamo, Kiszyniów17:17018.19.11.2011Stadion MOSiR, Gdańsk34:8019.7.04.2012Stadion Króla Baudouina I (A2), Bruksela13:20020.21.04.2012Nationaal Rugby Centrum, Amsterdam32:19021.6.10.2012Stadion Josefa Kohouta, Říčany29:3022.3.11.2012Stadion MOSiR, Gdańsk22:135 (P)23.30.03.2013Narodowy Stadion Rugby, Gdynia13:12024.13.04.2013Stadion Dinamo, Kiszyniów20:24025.1.06.2013Korsängens IP, Enköping11:19026.7.09.2013Stadion Polonii, Warszawa30:9027.12.10.2013Stadion Polonii, Warszawa30:105 (P)28.9.11.2013Sportforum Hohenschönhausen, Berlin13:43029.18.10.2014Stadion Polonii, Warszawa9:8030.19.03.2016Stadion Polonii, Warszawa11:21031.30.04.2016Nationaal Rugby Centrum, Amsterdam16:40032.11.09.2021Stadion Juvenii, Kraków43:3033.20.11.2021Stadion Polonii, Warszawa37:25034.9.04.2022Stadion Widzewa, Łódź43:105 (P)35.4.02.2023Stadionul Arcul de Triumf, Bukareszt27:67036.11.02.2023Narodowy Stadion Rugby, Gdynia3:65037.18.02.2023Narodowy Stadion Rugby, Gdynia21:15038.5.03.2023Narodowy Stadion Rugby, Gdynia18:23039.11.02.2023Nationaal Rugby Centrum, Amsterdam17:18040.4.02.2024Narodowy Stadion Rugby, Gdynia8:20041.10.02.2024Estádio Nacional, Oeiras7:54042.22.02.2025Narodowy Stadion Rugby, Gdynia58:270
Przypisy Statystyki na stronie trojmiasto.pl – Sezon: 2008/092009/102010/112011/122012/132013/142014/152015/162016/172017/18201820192020/212021/222022/23
Kategoria:Reprezentanci Polski w rugby union Kategoria:Rugbyści Lechii Gdańsk Kategoria:Rugbyści Lyon OU Kategoria:Rugbyści Ogniwa Sopot Kategoria:Urodzeni w 1987