Automobiles Gonfaronnaises Sportives (AGS) – były zespół wyścigowy założony przez Henriego Juliena, w latach 1986–1991 zespół i konstruktor Formuły 1. Obecnie AGS jest szkołą wyścigową.

Historia Henri Julien W młodości Henri Julien pracował w Garage de l'Avenir w miejscowości Gonfaron, natomiast w wolnym czasie budował jednomiejscowy samochód wyścigowy nazwany przez siebie JH1, wyposażony w zmodyfikowany silnik Simca o pojemności 500 cm³, którym w 1950 roku zaczął ścigać się w lokalnych wyścigach. Później Julien zbudował samochód z silnikiem BMW o pojemności 500 cm³, a w 1957 roku samochód Formuły Junior z umieszczonym z przodu silnikiem Panhard 0,85 l, który to samochód nazwał JH3.

W 1960 roku Julien zaprzestał budowy samochodów i kupił samochód Formuły 3 konstrukcji Alpine. Z powodu braku funduszy przestał się nim jednak ścigać w 1965 roku. Dzięki utworzeniu w 1968 roku nowej serii wyścigowej Julien powrócił do budowy samochodów i założył Automobiles Gonfaronnaises Sportives (AGS), współpracując z Christianem Vanderpleynem, który w 1960 roku był praktykantem u Juliena. Julien zbudował model JH4, którym w 1969 roku ścigał się François Rabbione. W następnym roku Julien zbudował dwa modele JH5, którymi ścigali się Rabbione i Gerard Cerruti; Cerruti zajął trzecie miejsce na torze Paul Ricard. W 1971 roku seria ta zmieniła nazwę na Formułę Renault, a Julien zbudował model JH6, którym z pewnymi sukcesami ścigał się François Guerre-Berthelot; Guerre-Berthelot nie wygrał wprawdzie wyścigu, ale ustanowił kilka najszybszych okrążeń. Następnie Julien projektował bolidy Formuły 3 i Formuły Renault, jednak AGS nie odnosił znaczących sukcesów. W 1977 roku zespół zaczął ścigać się w Formule Super Renault, a Richard Dallest modelem JH14 odnosił dobre wyniki.

W 1978 Julien wystawił AGS JH15 z silnikiem BMW w Formule 2, a kierowcą był Dallest. Początkowo rezultaty były słabe, ale w 1980 roku Dallest wygrał wyścigi w Pau i Zandvoort. W 1982 nowymi kierowcami zostali Philippe Streiff i Pascal Fabre; Streiff ukończył sezon na szóstym miejscu, dwukrotnie zdobywając drugie miejsce. W 1983 roku zespół stracił wsparcie firm Motul i GPA, ale pieniądze wniesione przez Fulvio Ballabio pozwoliły na funkcjonowanie zespołu, ponadto Streiff zajął czwarte miejsce w klasyfikacji końcowej. Ze wsparciem Gitanes, Elf i Blanchet Locatop Streiff został w zespole w sezonie 1984, odnosząc pierwsze zwycięstwo w tej serii, na torze Brands Hatch. Po powstaniu Formuły 3000 w roku 1985 Streiff i AGS ścigali się w tej serii, ale bez sukcesów.

Formuła 1 W 1986 roku zespół zadebiutował w Formule 1, co miało miejsce podczas Grand Prix Włoch. AGS JH21C był oparty na samochodzie Formuły 3000, a jego monocoque pochodził od Renault. Samochód był napędzany silnikami Motori Moderni, a kierowcą został Ivan Capelli. Zimą samochód został przeprojektowany i wyposażony w silnik Forda. Zespół otrzymał wsparcie firmy Charro, a kierowcą został Pascal Fabre, który pod koniec roku został zastąpiony przez Roberto Moreno; Moreno zdobył dla zespołu pierwszy punkt w Formule 1 za szóste miejsce w Grand Prix Australii.

W roku 1988 mimo problemów finansowych Streiff za kierownicą JH23 pokazywał w niektórych eliminacjach dobrą szybkość. Ponadto do Coloni odeszli z zespołu projektant Vanderpleyn, asystent Michel Costa i menadżer zespołu Frederic Dhainhaut. Projektantem modelu na sezon 1989 – JH24, został Claude Galopin, a partnerem Streiffa dzięki wsparciu Liqui Moly został Joachim Winkelhock. W marcu 1989 roku Streiff został sparaliżowany wskutek wypadku podczas testów na torze Jacarepaguá, a Julien zdecydował się na sprzedaż zespołu francuskiemu biznesmenowi Cyrilowi de Rouvre'owi. Dyrektorem ds. rozwoju został Francois Guerre-Berthelot, a szefem – Henri Cochin. Nowym sponsorem została firma Faure, a Streiffa zastąpił Gabriele Tarquini. W połowie sezonu Winkelhocka zastąpił Yannick Dalmas. Model JH24 ani razu nie zakwalifikował się do wyścigu.

Jesienią zespół został zrestrukturyzowany: Costa został szefem ds. projektu, Hugues de Chaunac – dyrektorem zespołu a Claude Rouelle – szefem ds. badań i rozwoju. Na sezon 1990 nowym sponsorem został paryski dom mody, firma Ted Lapidus, a kierowcami pozostali Tarquini i Dalmas. Po kilku miesiącach De Chaunac opuścił zespół. AGS JH25 zdołał zakwalifikować się do kilku wyścigów, a najlepszym rezultatem było dziewiąte miejsce Dalmasa w Grand Prix Hiszpanii. Zimą na jaw wyszły poważne problemy finansowe zespołu. AGS JH26 nie został wybudowany i plotkowano o możliwości połączenia się AGS i Larrousse'a.

Zespół został wykupiony przez Włochów: Patrizio Cantu i Gabriele Raffanellego. Do zespołu przyszli Vanderpleyn i Mario Tolentino, którzy zaprojektowali model JH27. Samochód ten zadebiutował dopiero we wrześniu i okazał się niewiele lepszy od słabego JH25. Wkrótce później zespół został zamknięty. Później AGS przekształciło się w szkołę wyścigową, wypożyczającą swoje samochody.

Wyniki w Formule 1

Sezon Konstruktor Kierowcy Wyniki w poszczególnych eliminacjach Wyniki kierowców Wynikikonstruktora 1986 BRA ESP SMR MCO BEL CAN USE FRA GBR DEU HUN AUT ITA PRT MEX AUS Punkty Pozycja Punkty Pozycja AGS-Motori Moderni Ivan Capelli – – – – – – – – – – – – NU NU – – 0 NS 0 NS 1987 BRA SMR BEL MCO USE FRA GBR DEU HUN AUT ITA PRT ESP MEX JPN AUS Punkty Pozycja Punkty Pozycja AGS-Ford Pascal Fabre 12 13 10 13 12 9 9 NU 13 NS NZ NZ NU NZ – – 0 25 1 12 Roberto Moreno – – – – – – – – – – – – – – NU 6 1 21 1988 BRA SMR MCO MEX CAN USE FRA GBR DEU HUN BEL ITA PRT ESP JPN AUS Punkty Pozycja Punkty Pozycja AGS-Ford Philippe Streiff NU 10 NU 12 NU NU NU NU NU NU 10 NU 9 NU 8 11 0 21 0 13 1989 BRA SMR MCO MEX USA CAN FRA GBR DEU HUN BEL ITA PRT ESP JPN AUS Punkty Pozycja Punkty Pozycja AGS-Ford Philippe Streiff WD – – – – – – – – – – – – – – – 0 NS 1 15 Gabriele Tarquini – 8 NU 6 7 NU NU NZ NPK NPK NPK NPK NPK NPK NPK NPK 1 27 Joachim Winkelhock NPK NPK NPK NPK NPK NPK NPK – – – – – – – – – 0 NS Yannick Dalmas – – – – – – – NPK NPK NPK NPK NPK NPK NPK NPK NPK 0 NS 1990 USA BRA SMR MCO CAN MEX FRA GBR DEU HUN BEL ITA PRT ESP JPN AUS Punkty Pozycja Punkty Pozycja AGS-Ford Gabriele Tarquini NPK NPK NPK NPK NPK NPK NZ NU NPK 13 NZ NZ NZ NU NZ NU 0 32 0 14 Yannick Dalmas NPK NU NPK NPK NPK NPK 17 NPK NZ NZ NZ NS NU 9 NZ NZ 0 25 1991 USA BRA SMR MCO CAN MEX FRA GBR DEU HUN BEL ITA PRT ESP JPN AUS Punkty Pozycja Punkty Pozycja AGS-Ford Gabriele Tarquini 8 NU NZ NU NZ NZ NZ NZ NZ NPK NPK NPK NZ – – – 0 30 0 15 Olivier Grouillard – – – – – – – – – – – – – NPK – – 0 34 Stefan Johansson NZ NZ – – – – – – – – – – – – – – 0 NS Fabrizio Barbazza – – NZ NZ NZ NZ NZ NZ NPK NPK NPK NPK NPK NPK – – 0 NS

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Konstruktorzy Formuły 1 Kategoria:Zespoły Formuły 1 Kategoria:Konstruktorzy Formuły 2 Kategoria:Zespoły Formuły 3000 Kategoria:Zespoły Formuły 2 Kategoria:Konstruktorzy Formuły 3