1 Dywizja Strzelców Spadochronowych (niem. 1. Fallschirm-Jäger-Division) – niemiecka dywizja strzelców spadochronowych z okresu II wojny światowej.
Historia 1 Dywizję Strzelców Spadochronowych sformowano pod koniec 1942. Składała się z jednostek byłej 7 Dywizji Lotniczej, uzupełnionych nowymi rekrutami. Oddziały dywizji walczyły na froncie włoskim. Spadochroniarze z 3 pułku strzelców spadochronowych w sierpniu 1943 brali udział w walkach na Sycylii, później wycofali się na kontynent. Jednostki dywizji walczyły też w bitwie pod Salerno, a także broniły klasztoru na górze Monte Cassino. Dywizja poddała się w kwietniu 1945 w okolicy Imola.
W czasie działań bojowych prowadzonych na terytorium Włoch, 21 listopada 1943 żołnierze 1 Dywizji Strzelców Spadochronowych w lesie Limmari (rejon Abruzja) zamordowali 112 osób, w tym 50 kobiet i 31 dzieci. Dopuszczali się również plądrowania i niszczenia zabudowańhttp://web.archive.org/web/20171103011543/http://www.tvp.info/34664795/wloski-sad-niemcy-maja-zaplacic-odszkodowanie-za-zbrodnie-w-abruzji.
Dowódcy dywizji gen. mjr Richard Heidrich (od 1942 do 16 listopada 1944) gen. mjr Hans Korte (od 4 stycznia 1944 do 21 lutego 1944) gen. mjr Karl-Lothar Schulz (od 18 listopada 1944 do kapitulacji)
Struktura organizacyjna 1 pułk strzelców spadochronowych 3 pułk strzelców spadochronowych 4 pułk strzelców spadochronowych
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dywizje strzelców spadochronowych (III Rzesza) Kategoria:Niemieckie wojska powietrznodesantowe Kategoria:Niemieckie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1942 Kategoria:Niemieckie jednostki strzelców spadachronowych rozwiązane w 1945