Piotr Pietrowicz Durnowo, ros. Петр Петрович Дурново (ur. 1 marca 1883, zm. wiosną 1945 w Dreźnie) – rosyjski wojskowy, działacz emigracyjny, współpracownik Abwehry, a następnie dowódca 1 Wschodniej Grupy Wywiadu Frontowego Specjalnego Przeznaczenia Sztabu Generalnego OKH podczas II wojny światowej
W 1903 r. ukończył imperatorskie liceum aleksandrowskie, po czym wstąpił do armii rosyjskiej. Służył jako kornet w lejbgwardii Grodzieńskiego Pułku Husarskiego. W 1908 r. awansował do stopnia porucznika, zaś w 1912 r. sztabsrotmistrza. W 1914 r. ukończył nikołajewską akademię wojskową. Został oficerem sztabowym w sztabie Petersburskiego Okręgu Wojskowego. Od 1915 r. brał udział w walkach na froncie I wojny światowej. Objął w stopniu kapitana funkcję starszego adiutanta w sztabie 2 Dywizji Kawalerii. W 1917 r. w stopniu podpułkownika służył w sztabie jednego z korpusów kawalerii. Od poł. grudnia tego roku znajdował się w zwierzchności szefa Sztabu Głównego. Latem 1918 r. był organizatorem tajnej antybolszewickiej grupy oficerskiej w Piotrogradzie. Od 1919 r. służył w wojskach niemieckich działających w Pribałtyce, a następnie Zachodniej Armii Ochotniczej. Pełnił funkcję zastępcy ministra wojny Rządu Zachodniego. Wchodził w skład berlińskiej komisji finansowej pomocy Zachodniej Armii Ochotniczej. Pod koniec grudnia 1919 r. pełnił krótko obowiązki kwatermistrza armii. W styczniu 1920 r. był szefem sztabu wojsk rosyjskich w Niemczech. Latem 1921 r. wyemigrował do Królestwa SHS. Zamieszkał w Belgradzie. W latach 30. Był współpracownikiem Abwehry jako przedstawiciel niemieckich firm metalurgicznych. Od marca 1941 r. tworzył siatkę agenturalną Abwehry w Jugosławii. Po zajęciu państwa przez wojska niemieckie w kwietniu tego roku, został aresztowany przez Gestapo pod zarzutem współpracy z jugosłowiańskim i brytyjskim wywiadem. Latem 1941 r. wypuszczono go na wolność. Został współpracownikiem AST-Belgrad Abwehry. Jesienią 1944 r. przedostał się do III Rzeszy. Na pocz. 1945 r. dowodził 1 Wschodnią Grupą Wywiadu Frontowego Specjalnego Przeznaczenia Sztabu Generalnego OKH. Zginął wraz ze swoją rodziną podczas alianckiego bombardowania Drezna.
Linki zewnętrzne Biografia Piotra P. Durnowo (jęz. rosyjski)
Bibliografia Siergiej W. Wołkow, Офицеры российской гвардии, 2002
Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z III Rzeszą Kategoria:Niemieccy szpiedzy Kategoria:Ofiary II wojny światowej Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Wojskowi rosyjskich formacji kolaboranckich w służbie Niemiec hitlerowskich Kategoria:Zmarli w 1945