Sylwester Dybczyński (ur. 10 grudnia 1878 w Pleszewie, zm. 30 października 1946 w Poznaniu) – polski pedagog, działacz społeczny, senator w II Rzeczypospolitej.
Życiorys Uczył się w progimnazjum w Pleszewie (do 1894), następnie ukończył w 1900 Seminarium Nauczycielskie w Kcyni. W 1906 zdał egzamin na nauczyciela szkół średnich, w 1911 uzyskał dyplom nauczyciela szkół handlowych na Akademii Handlowej w Lipsku (po studiach w latach 1909–1911, gdzie był równocześnie płatnym asystentem i gdzie działał w Stowarzyszeniu Studentów Polaków „Unitas”).
Od 1900 pracował jako nauczyciel w szkołach średnich, najpierw w Kobylicy (koło Gniezna), później (od 1906) w Tucholi. Od 1911 był nauczycielem w szkole handlowej w Pile. W 1918 organizował Radę Obywateli Polaków w Pile (następnie był jej sekretarzem generalnym), za co Sąd Rzeszy Niemieckiej w Lipsku i prokuratura w Pile wszczęły postępowanie karne oskarżając go o zdradę stanu.
W dwudziestoleciu międzywojennym od 1919 pracował jako nauczyciel i pierwszy dyrektor Miejskiej Szkoły Handlowej w Poznaniu. Był również organizatorem i kierownikiem Referatu Szkolnictwa Zawodowego w Ministerstwie byłej Dzielnicy Pruskiej. Założył w 1926 Wyższą Szkołę Handlową w Poznaniu, w której wykładał nauki o handlu, a następnie kierował Studium Pedagogicznym i uczył dydaktyki nauk handlowych. W okresie 1927–1928 był na stypendium naukowym w International Institute przy Columbia University w Nowym Jorku, gdzie zajmował się organizacją szkolnictwa zawodowego. Działał również na rzecz utworzenia w Poznaniu trzeciej polskiej politechniki.
W 1938 został senatorem V kadencji (1938–1939) z województwa poznańskiego, pracował w komisjach: komunikacji i oświatowej.
Po wybuchu II wojny światowej przeniósł się do Częstochowy, gdzie działał w konspiracji jako kurator Okręgu Szkolnego Ziem Zachodnich (1940–1945). Po wojnie pracował jako naczelnik Wydziału Szkolnictwa Zawodowego Kuratorium Okręgu Szkolnego Poznańskiego i wykładowca w Akademii Handlowej w Poznaniu.
Został pochowany na cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu (kwatera ILb1-2-8).
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1933) „za zasługi na polu pracy społeczno-oświatowej”.
Życie prywatne Był synem Antoniego (szewca) i Marianny (według aktu zgonu Marii) ze Stragierowiczów. Miał dwóch braci i trzy siostry. Nie założył rodziny.
Przypisy reprint z odbitki korektowej niewydanej książki udostępniony przez Bibliotekę Narodową, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1984
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Pleszewie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Senatorowie V kadencji (1938–1939) Kategoria:Senatorowie II Rzeczypospolitej (województwo poznańskie) Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa byłej Dzielnicy Pruskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wyższej Szkoły Handlowej w Poznaniu Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1946