Riccione – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Rimini.
Demografia Według danych na styczeń roku 2012 gminę zamieszkiwały 35 862 osoby a gęstość zaludnienia wynosiła 2 055,1 os./km².
Historia Nazwa Riccione w dialekcie romagnolo, którym mówi większość mieszkańców tamtych terenów, brzmi Arciùn lub Arzòn. Początki osadnictwa są odległe w czasie, gdyż najstarsze znaleziska archeologiczne datowane są na II w. przed Chrystusem. Dzięki położeniu przy Via Flaminia, drodze, która wiodła z Rzymu do Rimini oraz w stronę Rawenny i portu w Classe, a także łączyła się z drogą w kierunku Piacenzy i Mediolanu, którą Rzymianie przekształcili w Via Emilia, w okolicach dzisiejszego Riccione rozwijało się osadnictwo rzymskie. W czasach rzymskich istniała tu stacja pocztowa, gdzie zatrzymywali się podróżni i gdzie mogli nakarmić konie przed dalszą podróżą. Świadectwem kontaktów mieszkańców miejscowości z czasów rzymskich z odległymi ludami są pozostałości odnalezione przez archeologów w pobliżu cmentarza. W 1260 r. osiedla się w Riccione florencka rodzina Agolanti, powiązana z rodem Malatesta, władcami Rimini. Przez pewien czas miejscowość należała do Państwa Kościelnego, gdyż Malatestowie byli wasalami papieża. W XVII w. wzdłuż wybrzeża budowane były strażnice, które miały bronić okolicy przed atakami piratów. Od początków XIX w. zaczyna się rozwój turystyki. W miejscowości powstają eleganckie rezydencje. Na rozwój tej praktyki wpływa upowszechnienie transportu kolejowego na trasie Bolonia – Ankona. W Riccione powstaje wtedy wiele rezydencji, które funkcjonują jako drugie domy dla wielu mieszkańców Bolonii. Dzięki proboszczowi parafii w Riccione, ks. Luigi Tonini, zbudowano w 1862 r. stację kolejową Riccione. Miejscowość zaczęła się rozwijać szczególnie wtedy, gdy zaangażowali się w to Giovanni Ceccarini i jego żona Maria Boorman Ceccarini. Dzięki Marii Ceccarini powstał szpital miejski noszący imię jej męża oraz przedszkole. W 1934 r. Benito Mussolini kupił w Riccione willę, z której korzystał w czasie wakacji przez 10 lat, a która istnieje do dziś. W latach trzydziestych XX w. do Riccione przybywa już ok. 30 000 turystów rocznie i istnieje ponad 80 hoteli. Piękne wille stojące często w zieleni, dzięki którym Riccione nazywane jest Zieloną Perłą Adriatyku, zaczynają ustępować miejsca innym, licznie powstającym budynkom, na skutek rozwoju miasta.
Bibliografia Istituto Nazionale di Statistica
Linki zewnętrzne La Città Invisibile Zbiór symboli, historii i wspomnień z okresu wojny
Kategoria:Miejscowości w prowincji Rimini