Edward Ogrodowicz (ur. 13 października 1929 w Sierpcu, zm. 16 sierpnia 2009 w Bydgoszczy) – generał brygady WP.
Życiorys Do 1939 skończył 3 klasy szkoły podstawowej w Sierpcu, podczas okupacji pracował na roli. W 1944 wywieziony na roboty przymusowe do Niemiec, zbiegł i ukrywał się do końca okupacji. W 1949 skończył gimnazjum w Sierpcu i 23 września 1949 na własną prośbę został wcielony do służby w ludowym Wojsku Polskim. W latach 1949–1951 był podchorążym Oficerskiej Szkoły Artylerii Przeciwlotniczej w Koszalinie, którą ukończył 29 sierpnia 1951 z oceną bardzo dobrą i został promowany do stopnia podporucznika w korpusie oficerów artylerii. Po promocji pozostał w szkole na stanowisku dowódcy stacji radarowej. W latach 1953–1958 studiował na Wydziale Przyrządów Artylerii Przeciwlotniczej w Akademii Artyleryjsko-Inżynieryjnej w Moskwie, po czym otrzymał dyplom magistra inżyniera uzbrojenia. W styczniu 1959 starszym pomocnikiem kierownika pracowni Radiowych Urządzeń Artyleryjskich Zakładu Radiolokacji Działu Naukowo-Badawczego Centralnego Badawczego Poligonu Artyleryjskiego (CBPA), a w grudniu 1960 kierownikiem Pracowni Aparatury Specjalnej Działu Naukowo-Badawczego CBPA.
Od października 1961 do kwietnia 1962 odbył szkolenie na Kursie Artyleryjsko-Technicznym przy Akademii Artyleryjsko-Inżynieryjnej w Moskwie. Od maja 1962 kierownik Cyklu Sprzętu Strzelecko-Moździerzowego i Amunicji w Oficerskiej Szkole Uzbrojenia w Olsztynie, od grudnia 1962 kierownik Cyklu Specjalnego tej szkoły. Od października 1964 do lutego 1965 przechodził kolejny Kurs Przeszkolenia Oficerów Wojsk Rakietowych w ZSRR. Od lipca 1967 zastępca komendanta Oficerskiej Szkoły Uzbrojenia ds. szkolenia – szef wydziału szkolenia, a po reorganizacji szkoły od kwietnia 1970 zastępca komendanta Centralnego Ośrodka Szkolenia Służb Uzbrojenia i Elektroniki do spraw szkolenia – szef wydziału szkolenia. Od lutego 1972 szef Służby Uzbrojenia i Elektroniki Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy. W 1974 odbył Kurs Przeszkolenia Oficerów szczebla operacyjnego Akademii Sztabu Generalnego WP. Od maja 1977 szef Służb Technicznych – zastępca dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego. Na mocy uchwały Rady Państwa z 4 października 1979 mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu 11 października 1979 w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL prof. Henryk Jabłoński w obecności I sekretarza Komitetu Centralnego PZPR Edwarda Gierka i ministra obrony narodowej gen. armii Wojciecha Jaruzelskiego. W 1980 ukończył Kurs Operacyjno-Strategiczny w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Klimenta J. Woroszyłowa w Moskwie. Od maja 1982 do sierpnia 1991 szef Służby Uzbrojenia i Elektroniki MON. W stan spoczynku przeszedł na własną prośbę 2 sierpnia 1991.
Autor publikacji fachowych i projektów z dziedziny uzbrojenia. Nadzorował doskonalenie systemu informatycznego zaopatrywania sił zbrojnych w rakiety i amunicję „MORION”. Działał w Naczelnej Organizacji Technicznej jako kierownik podkomisji do spraw przemysłu obronnego oraz w Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Mechaników Polskich jako przewodniczący Zarządu Sekcji Techniki i UzbrojeniaJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990, t. III: M-S, Toruń 2010, s. 91–93..
Awanse podporucznik – 1951 porucznik – 1953 kapitan – 1956 major – 1961 podpułkownik – 1966 pułkownik – 1970 generał brygady – 1979
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1981) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1969) Złoty Krzyż Zasługi (1964) Medal 40-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1971) Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1976) Srebrna Odznaka „Za Zasługi dla Obrony Cywilnej” (1983) Medal „Za Umacnianie Braterstwa Broni” (ZSRR) (1981) Medal 70 Lat Sił Zbrojnych ZSRR (1988) Medal za umacnianie braterstwa broni I stopnia (Czechosłowacja) (1985) Medal 30-lecia Rewolucyjnych Sił Zbrojnych Kuby (Kuba) (1987) I inne.
Życie prywatne Syn Jana i Marii z Chojnackich. Był żonaty, miał syna.
Przypisy
Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990, t. III: M-S, Toruń 2010, s. 91–93.
Kategoria:Deportowani na roboty przymusowe przez nazistowskie Niemcy w Polsce 1939–1945 Kategoria:Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Generałowie brygady Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Sierpcu Kategoria:Ludzie związani z Bydgoszczą Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za umacnianie braterstwa broni” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Za Zasługi dla Obrony Cywilnej” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Pochowani na Cmentarzu katolickim św. Wincentego à Paulo w Bydgoszczy Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 2009