Ermis Łafazanowski, mac. Ермис Лафазановски (ur. 8 grudnia 1961 w Klużu-Napoce) – macedoński pisarz, historyk i krytyk literacki.
Posiada doktorat z filologii i pracuje w Instytucie Folkloru im. Marko Cepenkowa w Skopju. Jest członkiem Macedońskiego Stowarzyszenia Pisarzy oraz PEN Centre. W swoim dorobku posiada kilka zbiorów opowiadań i powieści, tłumaczonych ma różne języki. Ze względu na innowacyjne podejście do opowiadania historii, zdobył wiele nagród literackich. W 2001 roku został uhonorowany przez Macedońskie Stowarzyszenie Pisarzy nagrodą im. Stałe Popowa za powieść „Opisywacz”, za „Powieść o broni” otrzymał nagrodę „Mistrzów prozy” przyznawaną przez wydawnictwo Feniks oraz fundację „Macedonia dzisiaj” (mac. „Македонија презент”)„Промоција на нов роман од Лафазановски”, Дневник, 30 listopada 2012, s. 21.. W 2006 roku jego powieść pt. „Hrapeszko” była nominowana do nagrody Balkanika.
Dzieła Połowa tęczy (mac. Половина божилак), 1992 Tradycja, narracja, literatura (mac. Традиција, нарација, литература), 1996 Arystokrata (mac. Благородник), 1997 Kiedy w Skopju wynaleziono parasole (mac. Кога во Скопје ги беа измислиле чадорите), 1999 Macedońskie legendy kosmogoniczne (mac. Македонските космогониски легенди), 2000 Tekst i mentalność (mac. Текст и менталитет), 2000 Opisywacz (mac. Опишувач), 2001 Antropologiczne dialogi (mac. Анрополошки дијалози), 2002 Powieść o broni (mac. Роман за Оружјето), 2003 Hrapeszko (mac. Храпешко), 2007 Niedziela (mac. Недела), 2010 Historia ludzi, którzy umarli ze strachu (mac. Историја на луѓето кои умреа од страв), 2012
Przypisy
Kategoria:Północnomacedońscy pisarze Kategoria:Ludzie urodzeni w Klużu-Napoce Kategoria:Urodzeni w 1961