Antoni Bieszczad (ur. 10 marca 1915 w Niedźwiadzie, zm. 1 lutego 1980 w Krakowie) – polski rzeźbiarz.
Jego talent rzeźbiarski ujawnił się w rodzinnej wsi, gdzie jako samouk rzeźbił w drewnie miniatury. Zauważył go wówczas profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego Jerzy Fierich. W roku 1936 dzięki pomocy Fiericha, Antoni Bieszczad został przyjęty do Państwowej Szkoły Przemysłu Drzewnego w Zakopanem (późniejszy Zespół Szkół Plastycznych im. Antoniego Kenara), gdzie rozpoczął naukę rzeźby pod kierunkiem Romana Olszowskiego. W 1939 r., po ukończeniu szkołyHalina Kenarowa, Od Zakopiańskiej Szkoły Przemysłu Drzewnego do Szkoły Kenara, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1978 s. 301., został natychmiast powołany do służby wojskowej w 16. pułku piechoty w Tarnowie. Po kampanii wrześniowej wrócił do domu rodzinnego, gdzie rozpoczął samodzielną pracę rzeźbiarską. Włączył się w nurt akcji podziemnej w szeregach AK.
Po wojnie, od roku 1945 studiował rzeźbę w krakowskiej Akademii Sztuk Plastycznych pod kierunkiem Xawerego Dunikowskiego i Stanisława Popławskiego175 lat nauczania malarstwa, rzeźby i grafiki w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, praca zbiorowa, red. Józef Lucjan Ząbkowski, Kraków 1994, s. 378.. Studia ukończył w 1950 r., pozostając na stałe w Krakowie.
W 1951 r. podjął pracę w Muzeum Narodowym w Krakowie. Był członkiem muzealnej komisji do spraw oceny i wyceny artystycznej, a po utworzeniu Pracowni Renowacji Rzemiosła Artystycznego został jej kierownikiem.
Od roku 1954 był aktywnym członkiem Związku Polskich Artystów PlastykówKatalog ZPAP 1911 – 2011. Salon stulecia ZPAP Okręgu Krakowskiego, Bunkier Sztuki, Kraków 2011., pełniąc wiele razy funkcję komisarza wystaw okręgowych, a zwłaszcza wystaw „Rzeźba Roku”. Był zapraszany na wiele krajowych i międzynarodowych plenerów i wystaw1. 20 lat Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w twórczości plastycznej, ZPAP, Kraków 1964 – rzeźba Misie 2. Wystawa Prac Plastyków Krakowskich, Poznań (?) 1971 – Macierzyństwo (ołów) i Kompozycja (ołów) 3. Rzeźba Roku Polski południowej 1977, Pawilon Wystawowy BWA, Kraków 1978 – Macierzyństwo, Rodzina 4. Rzeźba Roku 1970-72, Pałac Sztuki, Kraków 1972 – Ptak, Kwiat goryczy, Kompozycja 5. Rzeźba Roku 1975, Pawilon Wystawowy BWA, Kraków 1975 – Piosenka 6. I Biennale małych form rzeźbiarskich, Poznań 1977 – Grajkowie 7. Rzeźba Roku Polski południowej 1976, Pawilon Wystawowy BWA, Kraków 1976 – Dziewczyna, Chwała patelni 8. 30 lat Ludowego Wojska Polskiego w twórczości plastycznej, Galeria Zachęta, Warszawa 1973 – Na zbiórce, Obrona powietrza 9. Festiwal Sztuki Krakowa, Dom plastyków, Kraków 1960 – Siedząca, Władza 10. Rzeźba Roku 1969, Pałac Sztuki, Kraków 1969 – Kormoran 11. 25 lat PRL, Pałac Sztuki, Kraków – Samotny 12. II Biennale małych form rzeźbiarskich, Poznań 1979 – Dzień dziecka 13. Rzeźba Roku 1979, Pawilon Wystawowy BWA, Kraków 1979 – UFO 14. Łódzka Galera Rzeźby 1974 – Oświata, Kompozycja 15. Tendencje i osobowości 1974-1979, Zachęta, Warszawa 1979 – Ptak 16. Medalierstwo krakowskie, Kraków – Krużlowska 17. Festiwal Sztuki Krakowa, Kraków 1960 18. Salon jesienny 1971, Pałac Sztuki, Kraków – Pień 19. Biennale krakowskiej rzeźby religijnej, Kościół Najświętszego Salwatora, Kraków 1980 – Pasyjka, Jezus Frasobliwy 20. Rzeźba Roku 1973, Pałac Sztuki, Kraków 1974 – Kompozycja 21. Krakowskie malarstwo i rzeźba w 30 lecie PRL, Kraków 1974 – Głowa, Baśń leśna 22. Rzeźba polska 1945-60, Warszawa 1960 – Dom 23. Kraków 74. Malarstwo, grafika, rzeźba, architektura wnętrz, Zachęta, Warszawa 1974 – Wzlot 24. Unge Kunstnere Fra Krakow, Polen. Oslo-Bergens-Narvik 1958 – Głowa..
W roku 1954 wziął ślub z Heleną Puszkarską. Miał dwie córki: Marię i Barbarę.
Zmarł w Krakowie 1 lutego 1980 r.1. Karolina Grodzińska, Artium Decor. Cmentarz Rakowicki w tradycji Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, Wydawnictwo ASP, Kraków 2006, s. 58.
Przypisy
Bibliografia Karolina Grodzińska, Artium Decor. Cmentarz Rakowicki w tradycji Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, Wydawnictwo ASP, Kraków 2006, s. 58. Jadwiga Jeleniewska-Ślesińska, Władysław Ślesiński, Studenci i absolwenci krakowskiej ASP w 40-leciu PRL. Halina Kenarowa, Od Zakopiańskiej Szkoły Przemysłu Drzewnego do Szkoły Kenara, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1978, s. 301. Adam Kotula, Piotr Krakowski, Malarstwo, rzeźba, architektura, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1972, s. 361. 175 lat nauczania malarstwa, rzeźby i grafiki w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, Józef Lucjan Ząbkowski (red.), Kraków 1994, s. 378.
Kategoria:Polscy rzeźbiarze Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 1980 Kategoria:Członkowie Związku Polskich Artystów Plastyków