FIS Ladies Grand Prix 2005 – siódma edycja FIS Ladies Winter Tournee, przeprowadzona w sezonie 2004/2005 na skoczniach w Niemczech i Austrii.
Początek turnieju nastąpił 8 lutego 2005, podczas zawodów indywidualnych na skoczni w Schönwaldzie. Cztery dni później rozegrano konkurs indywidualny na skoczni w Baiersbronn. Trzy dni później na obiekcie w Breitenbergu odbył się konkurs drużynowy. Następnego dnia na tym samym obiekcie zostały rozegrane zawody indywidualne, a turniej zakończył się 19 lutego konkursem na obiekcie w Schönwaldzie.
Pierwszy konkurs indywidualny wygrała Daniela Iraschko, a następny Monika Pogladič. Trzeci konkurs – drużynowy wygrała reprezentacja Austrii w składzie: Tanja Drage, Eva Ganster, Jacqueline Seifriedsberger, Daniela Iraschko. Trzecie i czwarte zmagania indywidualne wygrała Anette Sagen. Zwyciężczynią siódmej edycji turnieju została po raz czwarty Daniela Iraschko, która zdobyła najwięcej punktów w klasyfikacji łącznej FIS Ladies Grand Prix. Na drugim stopniu podium w generalnej klasyfikacji turnieju stanęła Lindsey Van, a na trzecim – Ulrike Gräßler.
W cyklu wystartowały łącznie 44 zawodniczki z ośmiu narodowych reprezentacji.
Przed FIS Ladies Grand Prix Organizacja Organizatorem pierwszego z konkursów, który odbył się w Schönwaldzie, był klub narciarski SC Schönwald. Za organizację drugiego konkursu, na skoczni w Baiersbronn, odpowiedzialny był miejscowy klub SV Baiersbronn. Kolejne dwa konkursy, które przeprowadzono w Breitenbergu, odbył się dzięki lokalnemu klubowi – WSV Rastbüchl. Organizatorem ostatniego z konkursów, który odbył się w Saalfelden am Steinernen Meer, był klub narciarski ARGE Sport Saalfelden.
Tło zawodów Do 1998 roku Międzynarodowa Federacja Narciarska nie organizowała żadnych konkursów kobiecych. Zdarzało się jednak, że skoczkinie startowały w roli przedskoczków w zawodach mężczyzn lub występowały jako zawodniczki, ale nie były klasyfikowane. W styczniu 1998 w Sankt Moritz odbyły się nieoficjalne mistrzostwa świata juniorek, które są uznawane za pierwsze międzynarodowe zawody kobiece. W marcu tego samego roku odbyły się natomiast pierwsze seniorskie zawody kobiet pod egidą Międzynarodowej Federacji Narciarskiej – dwa konkursy Pucharu Kontynentalnego w Schönwaldzie. W kolejnym sezonie po raz pierwszy zorganizowano FIS Ladies Grand Tournee, będący pierwszym międzynarodowym cyklem zawodów kobiet, rozgrywanym przez Międzynarodową Federację Narciarską. W sezonie 2004/2005 cykl został wcielony jako część Pucharu Kontynentalnego.
Spośród zawodniczek startujących w FIS Ladies Grand Prix w 2005 roku, trzydzieści cztery brały udział w poprzedniej – szóstej edycji turnieju. Wśród zawodniczek sklasyfikowanych w pierwszej trzydziestce poprzedniej edycji, na stracie zabrakło tylko piętnastej Uršy Rozman (Słowenia), siedemnastej Kristin Fridtun i dwudziestej siódmej Birgit Tuss (Niemcy). Zwyciężczynią FIS Ladies Grand Prix 2004 była Anette Sagen przed Danielą Iraschko i Evą Ganster.
Przed turniejem zostało rozegranych pięć konkursów Pucharu Kontynentalnego, trzy wygrała Anette Sagen, a dwa Daniela Iraschko. Liderką klasyfikacji była Anette Sagen z przewagą 145 punktów nad Lindsey Van i 152 nad Danielą Iraschko. W poprzednich edycjach turnieju trzykrotnie zwyciężała Daniela Iraschko (2000, 2001, 2002), dwukrotnie Anette Sagen (2003, 2004), raz wygrała Austriaczka Sandra Kaiser (1999). W dwóch poprzednich edycjach (2003, 2004) na podium stawała Amerykanka Lindsey Van, i Eva Ganster (Austriaczka stawała na podium jeszcze w 2000 i 2001 roku). Latem także był rozgrywany turniej na podobieństwo FLGP – FIS Sommer Ladies Tournee, dwukrotnie zwyciężała Daniela Iraschko (2001, 2002), a po razie Anette Sagen (2003) i Eva Ganster (2004).
Klasyfikacja Pucharu Kontynentalnego przed rozpoczęciem turnieju Poniżej znajduje się klasyfikacja Pucharu Kontynentalnego w skokach narciarskich przed rozpoczęciem FIS Ladies Grand Prix 2005, czyli po przeprowadzeniu pięciu konkursów indywidualnych. Klasyfikacja generalna PK przed FIS Ladies Grand PrixMiejsceZawodniczkaReprezentacjaPunktyStratado liderki1. 460 –2. 315 1453. 308 1524. 235 2255. 222 2386. 210 2507. 204 2568. 152 3089. 150 31010. 135 32511. 123 33712. 100 36013. 99 36114. 81 37915. 66 39416. 61 39917. 58 40218. 51 40919. 50 41020. 48 41221. 44 41622. 42 41823. 37 42324. 33 42725. 32 428 26. 23 437 23 43728. 22 42829. 21 42930. 19 44131. 18 44232. 17 44333. 14 44634. 13 447 35. 12 448 12 44837. 9 45138. 7 45339. 6 454
Zasady Zasady obowiązujące w FIS Ladies Grand Tournee są takie same, jak podczas zawodów Pucharu Świata, czy Pucharu Kontynentalnego.
Do klasyfikacji generalnej FIS Ladies Grand Prix zaliczane były noty punktowe zdobyte przez zawodniczki podczas konkursów.
Skoki oceniane były w taki sam sposób, jak podczas zawodów Pucharu Świata, czy Pucharu Kontynentalnego. Za osiągnięcie odległości równej punktowi konstrukcyjnemu zawodniczka otrzymywała 60 punktów. Za każdy dodatkowy metr uzyskiwała dodatkowo 2 punkty, i analogicznie za każdy metr poniżej punktu K minus 2 punkty. Ponadto styl skoku i lądowania podlegał ocenie przez pięciu sędziów wybranych przez FIS, którzy mogli przyznać maksymalnie po 20 punktów. Dwie skrajne noty (najwyższa i najniższa) nie wliczane były do noty końcowej.
Skocznie Konkursy FIS Ladies Grand Prix w 2005 przeprowadzone zostały na czterech skoczniach narciarskich – Adlerschanze w Schönwaldzie, Große Ruhestein w Baiersbronn, Baptist-Kitzlinger-Schanze w Breitenbergu oraz Bibergschanze w Saalfelden. Wszystkie obiekty były skoczniami normalnymi.
Nazwa skoczni Miejscowość Punkt K HS Rekord skoczniW tabeli podano rekordy skoczni obowiązujące przed rozpoczęciem FIS Ladies Grand Prix. 75px Adlerschanze Schönwald K-85 93,0 m 93,5 m Robert Křenek Tami Kiuru 07.03.199809.02.2001 75px Große Ruhestein Baiersbronn K-85 90,0 m 91,0 m David Zauner Marko Simič 14.01.2002 75px Baptist-Kitzlinger-Schanze Breitenberg K-75 HS 82 82,5 m Yūta Watase 10.10.1999 75px Bibergschanze Saalfelden am Steinernen Meer K-85 HS 95 98,0 m Kazuki Nishishita 03.02.1999
Jury Głównymi dyrektorami konkursów w ramach FIS Ladies Grand Tournee byli kolejno: Daniel Schulze, Fritz Bischoff, Alfred Eisner, ponownie Alfred Eisner i Adi Eder. Sędzią technicznym podczas pierwszych czterech konkursów w Schönwaldzie, Baiersbronn i dwóch w Breitenbergu był Dalibor Motejlek, a jego asystentem – Edgar Ganster. W ostatnim konkursie na skoczni Bibergschanze sędzią technicznym był Rudi Steber, a asystował mu Edgar Ganster
W poniższej tabeli znajduje się zestawienie wszystkich sędziów, którzy oceniali styl skoków podczas konkursów FIS Ladies Grand Prix 2005 wraz z zajmowanymi przez nich miejscami na wieży sędziowskiej. Sędzia Kraj Stanowisko na wieży sędziowskiejSchönwaldBaiersbronnBreitenbergBreitenbergSaalfelden am Steinernen Meer Wilfried Birkenstamm Niemcy A – – – – Claudia Denifl Austria – – – – C Christian Diechtler Niemcy – – – – E Uli Forner Niemcy B E – – – Michael Herzig Niemcy E – – – – Mirco Hünefeld Niemcy – – A A – Václav Karl Czechy – – C C – Bob Knoll Niemcy – – D D – Gerhard Krab Austria – – – – B Robert Krautgartner Austria – – – – D Ludwig Krieg Niemcy – – E E – Ernst Marpe Niemcy – D – – – Jürgen Neumeier Niemcy – C – – – Wilhelm Putz Austria – B – – – Wolfgang Schedewy Niemcy – – B B – Konrad Schmiederer Niemcy D A – – – Philipp Schödler Szwajcaria C – – – – Stefan Wolf Austria – – – – A
Podium klasyfikacji łącznej Zawodniczka Schönwald Baiersbronn Breitenberg Saalfelden am Steinernen Meer Nota łączna StrataSkok 1Skok 2NotaSkok 1Skok 2NotaSkok 1Skok 2NotaSkok 1Skok 2Nota Daniela Iraschko 89,5 m 90,0 m 253,5 78,5 m 75,5 m 184,5 79,5 m 79,0 m 243,7 92,5 m 86,0 m 247,5 929,2 – Lindsey Van 89,0 m 90,0 m 247,0 82,0 m 85,5 m 220,5 77,5 m 75,5 m 233,6 84,5 m 80,5 m 213,5 914,6 14,6 Ulrike Gräßler 86,5 m 88,0 m 234,0 78,5 m 85,0 m 208,0 81,0 m 78,5 m 237,9 90,0 m 87,5 m 231,5 911,4 17,8
Przebieg zawodów Schönwald thumb|250px|Lindsey Van – druga zawodniczka inauguracyjnego konkursu FIS Ladies Grand Prix oraz druga zawodniczka generalnej klasyfikacji całego cyklu. Pierwszy z konkursów indywidualnych, przeprowadzony w ramach FIS Ladies Grand Prix, odbył się na obiekcie normalnym w Schönwaldzie. W pierwszej serii konkursowej sześciu zawodniczkom udało się osiągnąć odległość powyżej, bądź równą punktowi konstrukcyjnemu, umieszczonemu na 85 metrze. Pierwszą która tego dokonała, była skacząca z numerem 27 Juliane Seyfarth, która skoczyła na 85,0 metrów. Pół metra dalej lądowała Line Jahr, a najdalej bo na odległości 91,5 metra Anette Sagen. Odległość Norweżki okazała się najdalszą odległością pierwszej serii, jak i całego konkursu. Notę łączną powyżej 110 punktów uzyskały jeszcze trzy zawodniczki: Ulrike Gräßler (115,5 punktu), Lindsey Van (121,5 punktu) i Daniela Iraschko (126,0 punktów). Po pierwszej serii liderką była Iraschko, z punktem przewagi nad Sagen, i czterema i pół nad trzecią Lindsey Van.
W serii finałowej, czterem zawodniczkom udało się uzyskać odległość powyżej 87 metrów. Pierwszą która tego dokonała była czwarta po pierwszej serii Ulrike Gräßler (88,0 m). Odległościowo lepszy rezultat uzyskała, plasująca się na drugim miejscu Lindsey Van (90,0 m). Rezultat ten wyrównała prowadząca po pierwszej serii, Daniela Iraschko. Druga po pierwszej serii Norweżka Sagen, uzyskała o trzy metry gorszy rezultat niż wcześniej wspomniana Amerykanka i Austriaczka, co spowodowało iż, spadła w klasyfikacji generalnej konkursu na trzecie miejsce. Wygrała Iraschko, przed Van.
Podczas zawodów była słonecznie z lekkim zachmurzeniem, a temperatura wynosiła +2 °C.
Wyniki zawodów (8.02.2005) Miejsce Zawodniczka Państwo Seria 1 Seria 2 Nota łącznaSkokNotaSkokNota1.Austria89,5126,090,0127,5253,52.Stany Zjednoczone89,0121,590,0125,5247,03.Norwegia91,5125,087,0118,0243,04.Niemcy86,5115,588,0118,5234,05.Norwegia85,5114,586,0116,0230,5 6.Słowenia80,5106,585,0115,5222,0Niemcy85,0115,581,0106,5222,0Słowenia82,0108,584,5113,5222,09.Stany Zjednoczone82,0108,085,5113,0221,0 10.Słowenia82,5109,582,5109,5219,0Norwegia81,0106,585,0112,5219,012.Japonia81,0105,582,0108,0213,513.Włochy83,0107,580,5105,5213,014.Japonia79,099,085,0111,5210,515.Japonia78,099,084,5110,5209,516.Japonia80,0105,079,0102,0207,017.Austria77,599,081,0106,5205,518.Japonia81,0106,578,098,5205,019.Austria81,0106,577,598,0204,520.Austria79,0102,575,094,5197,021.Niemcy75,091,580,0104,5196,022.Stany Zjednoczone77,596,577,095,5192,023.Niemcy78,599,075,591,0190,024.Norwegia74,090,077,095,5185,525.Niemcy79,097,573,084,5182,026.Stany Zjednoczone77,095,074,086,5181,527.Włochy78,099,070,581,5180,528.Niemcy73,087,075,091,5178,529.Niemcy77,598,069,574,5172,530.Słowenia74,087,070,080,0167,031.Stany Zjednoczone72,085,5 – –85,532.Niemcy70,581,5 – –81,5 33.Niemcy71,080,5 – –80,5Włochy71,080,5 – –80,535.Niemcy70,579,0 – –79,036.Włochy70,577,0 – –77,037.Czechy67,070,5 – –70,538.Austria64,064,0 – –64,0
Baiersbronn thumb|250px|Maja Vtič – druga zawodniczka drugiego indywidualnego konkursu FIS Ladies Grand Prix w Baiersbronn. Drugimi zawodami rozegranymi w ramach FIS Ladies Grand Prix był konkurs indywidualny w Baiersbronn. W pierwszej serii dwóm zawodniczkom udało się, uzyskać odległość powyżej punktu konstrukcyjnego, umieszczonego na 85 metrze. Pierwszą która tego dokonała, była skacząca z 15 numerem Ayumi Watase – uzyskała odległość 86,0 metrów. Dopiero skacząca z numerem 27 – Maja Vtič, skoczyła trzy metry dalej. Notę łączną powyżej 100 punktów uzyskały jeszcze cztery zawodniczki: Izumi Yamada (109,5 punktu), Jessica Jerome (108,0 punktów), Lindsey Van (105,5 punktu), Monika Pogladič (105,5 punktów), Juliane Seyfarth (103,0 punkty) i Mari Backe (101,5 punktu). Po pierwszej serii na prowadzeniu była Vtič, z przewagą 8,5 punktu nad Watase, i 9,0 nad Yamadą.