Kazimierz Szeląg (ur. 20 stycznia 1933 w Nawsiach Kołaczyckich, zm. 9 czerwca 2024) − generał brygady WP.
Życiorys W 1950 roku skończył liceum w Kołaczycach, po czym przez rok pracował w Zakładach Przemysłu Papierniczego w Wojcieszowicach, następnie wstąpił do Wojska Polskiego i w 1952 roku ukończył Techniczną Szkołę Wojsk Lotniczych w Warszawie.
Początkowo służył jako technik uzbrojenia lotniczego w 20. Pułku Lotnictwa Myśliwskiego we Wrocławiu w stopniu chorążego, od 1952 roku instruktor remontu uzbrojenia lotniczego, a od 1956 wykładowca w Szkole Specjalistów Remontowych Lotnictwa. Od jesieni 1953 roku podporucznik, od 1 czerwca 1956 porucznik, od września 1961 kapitan. W latach 1957–1960 technik uzbrojenia eskadry lotniczej w 5. Pułku Lotnictwa Szturmowego w Bydgoszczy. Następnie do 1963 roku kierownik grupy technicznej w 48. Pułku Lotnictwa Myśliwsko-Szturmowego, a w latach 1963–1965 w 4. Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Goleniowie. W 1965 roku był instruktorem politycznym batalionu zaopatrzenia i zastępcą dowódcy dywizjonu technicznego ds. politycznych.
W latach 1967–1971 studiował w Wojskowej Akademii Politycznej w Warszawie, następnie był zastępcą dowódcy 40. Pułku Lotnictwa Myśliwsko-Szturmowego ds. politycznych w Świdwinie w stopniu majora, a od 30 września 1972 roku podpułkownika. Od września 1976 roku był zastępcą dowódcy i szefem wydziału politycznego 26. Brygady Artylerii OPK ds. politycznych, od września 1978 w stopniu pułkownika.
Od 24 kwietnia 1980 do 6 września 1982 roku był zastępcą komendanta Wyższej Oficerskiej Szkoły Radiotechnicznej ds. politycznych w Jeleniej Górze, następnie do lutego 1987 roku zastępcą dowódcy 2. Korpusu Obrony Powietrznej Kraju ds. politycznych w Bydgoszczy, później szefem Zarządu Politycznego i zastępcą dowódcy Wojsk Lotniczych w Poznaniu ds. politycznych. Jesienią 1988 roku mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa gen. armii Wojciech Jaruzelski.
Od czerwca 1990 roku w dyspozycji MON, w maju 1991 zwolniony ze służby i później przeniesiony w stan spoczynku.
Awanse W trakcie wieloletniej służby w Wojsku Polskim otrzymywał awanse na kolejne stopnie wojskoweJ. Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t. IV: S-Ż, Toruń 2010, s. 37–39: podporucznik – 1953 porucznik - 1956 kapitan – 1961 major – 1968 podpułkownik – 1972 pułkownik – 1978 generał brygady – 1988
Wybrane odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1987) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1979) Złoty Krzyż Zasługi (1973) Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Złoty Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” (1989)Odznaczenia ZHP dla lotników, "Żołnierz Wolności", nr 50, 28 lutego 1989, s. 5.
Przypisy
Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV: S-Z, Toruń 2010, s. 37-39.
Kategoria:Absolwenci Wojskowej Akademii Politycznej Kategoria:Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Generałowie brygady Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Ludzie związani z Bydgoszczą Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Oficerowie polityczni ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 2024