Szpital św. Łazarza we Lwowie jest położony przy ul. Kopernika 27 (ukr. Коперника, 27), obok kościoła pw. św. Łazarza. Szpital powstał z fundacji bezdzietnego małżeństwa: wybitnego lwowskiego XVII-wiecznego architekta włoskiego pochodzenia Ambrożego Nutclaussa i Zuzanny Brzeskiej, którzy w 1621 r. przekazali cały swój majątek na budowę kościoła i szpitala dla ubogich. Jako pierwszy został wybudowany w 1621 r. szpital św. Łazarza. Przetrwał on aż do czasów międzywojennych, kiedy mieścił się w nim przytułek dla starcówTokarski J. Lwów i okolice, Wyd. Pascal, Bielsko-Biała, s. 208. Szpital został wzniesiony na Przedmieściu Halickim, na wzgórzu nad drogą Sokilnycką (później ul. św. Łazarza, od XIX w. – ul. Kopernika) i został otoczony murem. Miał charakter obronny, podobnie jak i inne lwowskie budynki położone poza murami miejskimi. Najstarsze budynki szpitalne przylegają do kościoła od strony południowej i północnej. W XVIII – XIX w. dobudowano jeszcze kilka budynków szpitala i nadbudowano budynki starego schroniska. Od końca XVIII w. władze austriackie przeznaczyły szpital wyłącznie do utrzymania tam niewidomych kobiet i mężczyzn a zarządzanie szpitalem powierzono magistratowi miasta Lwowa.
Przypisy
Bibliografia
Ryszard Chanas, Janusz Czerwiński, Lwów, Przewodnik turystyczny, wyd. Ossolineum 1992, Wrocław, Bartłomiej Kaczorowski, Zabytki starego Lwowa, wyd. Oficyna Wydawnicza, Warszawa 1990, Aleksander Medyński, Lwów. Przewodnik dla zwiedzających miasto, wyd. nakładem autora, Lwów 1937
Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo ruskie) Szpital św. Łazarza we Lwowie