Ludmiła Jeske-Choińska z domu Mikorska (ur. 1849 w Małachowie, zm. 2 listopada 1898 w Warszawie) – polska kompozytorka i śpiewaczka.
Życiorys Studiowała wokalistykę u Mathilde Marchesi w Wiedniu i Francesco Lampertiego w Mediolanie oraz kompozycję u Gustawa Roguskiego (1839–1921) i Zygmunta Noskowskiego w Warszawie.
W roku 1880 poślubiła pisarza i publicystę Teodora Jeske-Choińskiego (1854–1920).
Zmarła w wieku 49 lat. Pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 24-4-26). mały|Grób Ludmiły Jeske-Choińskiej na cmentarzu Powązkowskim
Twórczość Komponowała poematy symfoniczne, opery, operetki, pieśni solowe oraz utwory fortepianowe.
Wybrane utwory Operetka Filutka (1884) Operetka Zuch dziewczyna (1884) Opera komiczna Markiz de Créqui (1892) Poemat symfoniczny Rusałka (1893, nagrodzony w Chicago) Pieśni Tańce na fortepian
Przypisy
Bibliografia Biografia
Linki zewnętrzne Utwory Ludmiły Jeske–Choińskiej w bibliotece Polona
Kategoria:Artyści związani z Warszawą (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polscy kompozytorzy romantyzmu Kategoria:Polscy kompozytorzy operowi Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1849 Kategoria:Zmarli w 1898