thumb|240px| Tablica pamiątkowa ku czci ofiar zbrodni katyńskiej w Nowym Tomyślu Jan Rożek (ur. 6 października 1886 w Wąsowie, zm. wiosną 1940 w Kalininie) – powstaniec wielkopolski, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, funkcjonariusz Policji Państwowej i jedna z ofiar zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się 6 października 1886 w Wąsowie, w rodzinie Jana i Marianny z Pawlików.

W 1903 wyjechał do Lipska, gdzie wyuczył się zawodu brukarza. Po służbie wojskowej pracował w tym samym mieście jako konduktor. W czasie I wojny światowej został zmobilizowany do niemieckiego 22 batalionu saperów i wysłany na front zachodni.

Po zakończeniu działań wojennych przyłączył się do Powstania Wielkopolskiego, był współorganizatorem i dowódcą kompanii powstańczej w Lwówku. Na jej czele rozbroił niemieckich kolonistów w pobliskich wsiach i obsadził Lwówek. Następnie uczestniczył w walkach pod Miedzichowem, Lewicami i Grudną.

Po zakończeniu walk w Wielkopolsce brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.

W okresie międzywojennym był funkcjonariuszem Policji Państwowej najpierw w Buku, a później w Nowym Tomyślu. 1 lipca 1930 został mianowany starszym posterunkowym, a 1 marca 1936 przodownikiem.

We wrześniu 1939 dotarł transportem do Brześcia nad Bugiem, gdzie został internowany przez Armię Czerwoną. Wiosną 1940 r. został zamordowany przez NKWD w Kalininie (obecnie Twer).

Ze związku małżeńskiego z Katarzyną Olejnik miał troje dzieci: Mieczysława, Leonarda i Irenę.

Awans pośmiertny i upamiętnienie Jan Rożek pośmiertnie został nominowany na stopień aspiranta. Nominacja została podpisana przez Ministra Obrony Narodowej Aleksandra Szczygłę decyzją nr 439/MON z dnia 5 października 2007 rokuBożena Łojek: Pośmiertne awansowanie żołnierzy i funkcjonariuszy Rzeczypospolitej Polskiej zamordowanych w 1940 r. w ZSRR w wyniku zbrodni katyńskiej, [w:] Zeszyty Katyńskie (nr 23), Warszawa 2008, s. 204–230. .

W rodzinnym Wąsowie upamiętniony nazwą ulicy.

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 20 grudnia 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Krzyż Kampanii Wrześniowej – pośmiertnie 1 stycznia 1986Zarządzenie Nr 1/86 Ministra Spraw Wojskowych z 1 stycznia 1986 r. w sprawie nadania odznaki pamiątkowej „Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 r.” Dziennik Ustaw RP Nr 2 z 10 kwietnia 1986 r., s. 30.

Zobacz też

jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Kalininie kampania wrześniowa

Przypisy

Bibliografia

Zdzisław Kościański, Bogumił Wojcieszak, "Trzeba było pójść... Powiat Nowotomyski w Powstaniu Wielkopolskim 1918-1919. Historia i Pamięć", Nowy Tomyśl 2010,

Kategoria:Ludzie związani z Nowym Tomyślem Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Funkcjonariusze Policji Państwowej zamordowani w Kalininie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 r. Kategoria:Przodownicy Policji Państwowej Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1940