10 Eskadra Lotnictwa Łącznikowego (10 elł) – pododdział lotnictwa łącznikowego Wojska Polskiego.
Formowanie i zmiany organizacyjne W 1952 roku, na bazie lotniczego klucza łącznikowego V Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy, sformowano 10 Samodzielną Eskadrę Lotnictwa Łącznikowego o etacie nr 6/153. Etat przewidywał 111 żołnierzy i 8 pracowników kontraktowychZarządzenie ministra obrony narodowej Nr 0096/Org. z 11 grudnia 1951 roku..
W 1956 roku eskadra została podporządkowana dowódcy 3 Korpusu Lotnictwa Mieszanego w zakresie sprawowania nadzoru nad szkoleniem lotniczymRozkaz ministra obrony narodowej nr 045/Org. z 16 października 1956 roku..
W 1967 roku eskadra została przemianowana na 3 Saską Samodzielną Eskadrę Lotnictwa ŁącznikowegoRozkaz ministra obrony narodowej ogłoszony w Dzienniku Rozkazów Tajnych nr 5 z 5 czerwca 1967 roku. W 1968 roku po raz kolejny przeformowano eskadrę. Eskadra otrzymała nazwę 3 Saska Eskadra Lotnictwa ŁącznikowegoZarządzenie szefa Sztabu Generalnego nr 0159/Org. z 13 grudnia 1968 roku.
W 1969 roku eskadra została włączona w skład 49 Pułku ŚmigłowcówZarządzenie szefa Sztabu Generalnego nr 063/ Org. z 5 września 1969
W 1991 roku eskadra została rozformowanaZarządzenie szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z 2 grudnia 1991 roku.
Dowódcy eskadry por. pil. Bolesław Wnuk (1952 - 1956) ppłk pil. Stanisław Szklarz (1956 - 1965) ppłk pil. Stefan Różanek (1965 - 1967) ppłk pil. Ignacy Żyliński (1967 - 1984) ppłk pil. Stanisław Wujak (1984 - 1985) ppłk pil. Alfred Bonna (1986 - 1991)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polskie eskadry lotnicze Kategoria:Jednostki Wojska Polskiego o nazwie wyróżniającej Saska Kategoria:Wojsko Polskie w Bydgoszczy Kategoria:Polskie jednostki lotnicze utworzone w 1952 Kategoria:Polskie jednostki lotnicze rozwiązane w 1967 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1991