Kazimierz Bizański (ur. 6 października 1879 w Cewkowie, zm. po marcu 1952 w Lublinie?) – polski inżynier, taternik, fotograf.
Życiorys Urodził się w 1870 w Cewkowie. Był młodszym synem Stanisława Bizańskiego, krakowskiego fotografa, i jego żony Marii. Jego starszy brat Władysław odziedziczył zakład fotograficzny po rodzicach, Kazimierz fotografią zajmował się niezawodowo. Był kolegą z klasy gimnazjalnej Karola Englischa. Ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej (według innego źródła Wydział Chemiczny). Odbył służbę wojskową i praktykę zawodową w Witkowicach. Od 1905 do 1906 pracował jako konstruktor w dziale budowy kotłów w zakładzie Pierwsze Galicyjskie Towarzystwo Akcyjne Budowy Wagonów i Maszyn, przedtem Kazimierz Lipiński w Sanoku. Następnie do 1913 był zatrudniony na stanowisku inspektora Wiedeńskiego Towarzystwa Dozoru Kotłów Parowych. Po wybuchu I wojny światowej służył jako oficer w armii austriackiej.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia kapitana rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 11 pułku piechoty. W okresie II Rzeczypospolitej od 1919 do 1924 był dyrektorem fabryki maszyn Kuźnica w Warszawie. Od 1924 do 1927 pracował we Lwowie w charakterze okręgowego inżyniera Stowarzyszenia Dozoru Kotłów w Warszawie. Od 1927 sprawował stanowisko dyrektora Stowarzyszenia Dozoru Kotłów w Warszawie.
Aktywnie wspinał się w Tatrach przede wszystkim w latach 1898–1908. Do jego partnerów należeli Janusz Chmielowski i przewodnik Klemens Bachleda. W tym czasie dokonał kilku istotnych przejść. W 1903 należał do pierwszych członków Sekcji Turystycznej Towarzystwa Tatrzańskiego. W 1902 wypowiadał się na tematy taternickie na łamach „Przeglądu Zakopiańskiego” (nr 36).
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (9 listopada 1932) „za zasługi w dziedzinie organizacji dozoru kotłów”.
Osiągnięcia wspinaczkowe pierwsze przejście przez Granacką Przełęcz (1901), pierwsze wejście górną częścią północnej ściany Jagnięcego Szczytu (1901, z Januszem Chmielowskim, Witoldem Chmielowskim, Adamem Lewickim i przewodnikami Klemensem Bachledą, Janem Bachledą Tajbrem, Jakubem Bachledą Jarząbkiem i Wojciechem Brzegą), pierwsze wejście południowo-wschodnią granią Baranich Rogów (1901), pierwsze wejście północno-zachodnią ścianą Cubryny (1902), pierwsze wejście od Wschodniej Rumanowej Przełęczy przez Mały Ganek na Pośredni Ganek (1905), drugie wejście od północy na Żabią Przełęcz (1905).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Członkowie Sekcji Turystycznej Towarzystwa Tatrzańskiego Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polscy fotografowie Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Pracownicy fabryki maszyn, wagonów i autobusów w Sanoku Kategoria:Polscy taternicy Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w XX wieku