thumb|250px|Owoce Cerbera złocista (Cerbera odollam Gaertn.) – gatunek rośliny z rodziny toinowatych, pochodzący z tropikalnych rejonów Oceanu Indyjskiego i Pacyfiku. Roślina rozprzestrzenia się hydroforycznie, dzięki owocom dryfującym wzdłuż wybrzeża. Preferuje zaplecze namorzynów. Roślina zawiera silnie trujący sok mleczny. Najbardziej toksyczne jest bielmo nasion. Zawarty w nich glikozyd nasercowy zwany cerberyną może spowodować śmierć, stąd zwyczajowa nazwa „drzewo samobójców”.
Morfologia Pokrój Wiecznie zielone drzewo osiągające wysokość do 15 m, korona zaokrąglona, kora szara, spękana. Liście Podługowato-owalne, ciemnozielone, błyszczące, o długości do 30 cm, z wyraźnie zaostrzoną końcówką. Kwiaty Kwiaty barwy białej i jaśminowym zapachu. W gardzieli korony widoczna żółta plamka, z czym wiąże się zwyczajowa nazwa angielska yellow-eyed cerbera. Owoce Duże pestkowce, przypominający wyglądem owoc mango. Dojrzałe ciemnoczerwone, po opadnięciu egzokarp szybko czernieje i rozpada się. Mezokarp gruby, włóknisty, co pozwala owocom przez długi czas unosić się na wodzie, nie tracąc zdolności do kiełkowania.
Zastosowanie Sadzona jako drzewo ozdobne, ekranujące i cieniodajne. Drewno, lekkie i trwałe, wykorzystywane jest do budowy łodzi i w rękodziele artystycznym. Różne części rośliny mają zastosowanie lecznicze. Do XIX w. na Madagaskarze stosowano zażywanie nasion podczas tzw. „sądów bożych”
Przypisy
Bibliografia .
Kategoria:Toinowate Kategoria:Rośliny trujące