Ręczno – gmina wiejska w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie piotrkowskim.

Siedziba gminy to Ręczno.

Przez gminę przepływa rzeka Pilica. Inne cieki wodne znajdujące się na terenie to Struga Zbyłowicka, Stobniczanka i jej dopływ Struga Młynki.

Według danych z 31 grudnia 2007 gminę zamieszkiwało 3616 osób.

Główna arterią komunikacyjną łączącą teren gminy z ośrodkami miejskimi jest droga wojewódzka nr 742.

Struktura powierzchni Według danych z roku 2007 gmina Ręczno ma obszar 88,90 km², w tym: użytki rolne: 56% użytki leśne: 38%

Gmina stanowi 6,22% powierzchni powiatu piotrkowskiego.

Rezerwaty przyrody Na terenie gminy znajdują się następujące rezerwaty przyrody: rezerwat przyrody Bory nad Pilicą – chroni dobrze zachowany kompleks oligotroficznych borów sosnowych; rezerwat przyrody Jawora – chroni wyżynne lasy liściaste i mieszane, rezerwat przyrody Wielkopole – chroni drzewostan jodłowy z rzadkimi gatunkami roślin w sąsiedztwie północnej granicy zasięgu.

Historia Ukazem carskim z dnia 15 III 1859 r. dotyczącym reorganizacji gmin wiejskich w Królestwie Polskim została utworzona gmina Ręczno, położona na terenie powiatu piotrkowskiego, guberni warszawskiej. W latach 1914–1918 zniesiony został dotychczasowy podział na gubernie. Gmina Ręczno znalazła się na terenie Gubernatorstwa Lubelskiego w austriackiej strefie okupacyjnej. Po odzyskaniu niepodległości w 1919 r. znalazła się w województwie łódzkim. Wydany 28 XI 1918 r. Dekret wprowadził w miejsce pełnomocników gminnych - rady gminne, jako organa zarządzające. W 1921 r. gmina zajmowała obszar 27.060 mórg podatkowych i liczyła 11.542 mieszkańców. Dekret z 1918 r. obowiązywał do dnia wydania ustawy tj. do 23 III 1933 r., gdzie w miejsce Urzędów Gminy wprowadzono Zarządy Gminy. Od 1934 r. funkcjonowała nazwa Zarząd Gminny w Łękach Szlacheckich, Gminy Ręczno. Nazwa ta funkcjonowała do 1950 r., co świadczy o przeniesieniu siedziby gminy z Ręczna do wsi Łęki Szlacheckie. W okresie okupacji niemieckiej gmina znalazła się w granicach Dystryktu Radomskiego Generalnej Guberni. Z chwilą wyzwolenia kraju, na mocy ustawy KRN z 1944 r.gmina Ręczno została przekształcona na Gminną Radę Narodową w RęcznieGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933. Gmina Ręczno została przywrócona w wyniku reformy administracyjnej z 1975 roku, kiedy to wprowadzona została w życie ustawa z 28 maja 1975 r. o dwustopniowym podziale administracyjnym Państwa oraz o zmianie ustawy o radach narodowychUstawa z dnia 28 maja 1975 r. o dwustopniowym podziale administracyjnym Państwa oraz o zmianie ustawy o radach narodowych (Dz.U. 1975 nr 16 poz. 91). Nowo powstała gmina znalazła się w województwie piotrkowskim. W wyniku kolejnej reformy ustrojowej z 1999 roku wprowadzonej Ustawą z dnia 24 lipca 1998 r. o wprowadzeniu zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa, zlikwidowane zostało województwo piotrkowskie, gmina Ręczno znalazła się w granicach powiatu piotrkowskiego, województwie łódzkim.

Demografia

thumb|690x480px|center |Piramida wieku mieszkańców gminy Ręczno w 2014 roku

Turystyka Przez teren gminy przebiegają szlaki turystyczne:

- czerwony pieszy szlak turystyczny – Szlak Partyzancki. Cały szlak ma 201 km długości i biegnie z Radomska przez Przedbórz, Łęg Ręczyński, Sulejów, Polichno, Tomaszów Mazowiecki, Inowłódz do Brudzewic. Szlak przebiega przez miejsca związane z walkami partyzantów i żołnierzy Wojska Polskiego podczas wojny obronnej w 1939 roku, a później podczas okupacji hitlerowskiej

- szlak wodny Pilicy długość: 228 km. Trasa: Zarzecze k. Szczekocin - Zarzecze k. Szczekocin – Przedbórz – Faliszew – Skotniki (powiat piotrkowski) – Sulejów – Zalew Sulejowski – Tomaszów Mazowiecki – Spała – Inowłódz – Żądłowice – Grotowice – Domaniewice – Nowe Miasto nad Pilicą – Białobrzegi – Warka – ujście Pilicy

- fragmenty Łódzkiego Szlaku Konnego.

Zabytki Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisane są obiekty:

- Ręczno Kościół Parafialny pw. Św. Stanisława, decyzja nr WUOZ-640/359/2008 z dnia 2008-10-09

- Ręczno Dzwonnica, decyzja nr WUOZ-640/359/2008 z 2008-10-09

- Bąkowa Góra – Kościół parafialny p.w. św. Trójcy, nr rej.: 212, decyzja nr KL.IV-680/553/67 z 1967-12-27

- Bąkowa Góra – Dzwonnica, nr rej.: 213, decyzja nr KL.IV-680/554/67 z 1967-12-27

- Bąkowa Góra – Zamek, nr rej.: 214, decyzja nr KL.IV-680/555/67 z 1967-12-27

- Majkowice – Ruiny zamku, nr rej.: 738, decyzja nr KL.IV-680/591/67 z 1967-12-27.

Na terenie gminy występują także zabytkowe obiekty techniczne. Dwa drewniane młyny w Stobnicy (Młyn Piła i Młyn Olszyny) wpisane do gminnej ewidencji zabytków.

Sołectwa Bąkowa Góra, Będzyn, Dęba, Kolonia Ręczno, Łęg Ręczyński, Łęki Królewskie, Majkowice, Nowinki, Paskrzyn, Ręczno, Stobnica, Stobnica-Piła, Wielkopole, Zbyłowice.

Sąsiednie gminy Aleksandrów, Łęki Szlacheckie, Masłowice, Przedbórz, Rozprza, Sulejów

Przypisy