thumb|240px|Pałac królowej Daredżan w Tbilisi Daredżan Dadiani (ur. 20 lipca 1738, zm. 8 listopada 1807) – małżonka króla Kartlii i Kachetii Herakliusza II.
Życiorys Pochodziła z książęcego rodu Dadiani z Megrelii, była córką Kasji (Giorgiego) Dadianiego. Herakliusza II poślubiła w wieku dwunastu lat. W ciągu kolejnych lat, najprawdopodobniej począwszy od 1753, urodziła swojemu mężowi 23 dzieci. Z czasem coraz silniej angażowała się w politykę, chcąc zapewnić swoim synom sukcesję – Herakliusz miał syna Jerzego z poprzedniego małżeństwa z Anną Abaszydze; to on i jego potomkowie mieli odziedziczyć po nim tron. Jej wpływ na męża wzrastał, im starszy był HerakliuszN. Gvosdev, Imperial policies and perspectives towards Georgia, 1760–1819. Palgrave, New York, , s.77. W 1789 Daredżan przyczyniła się do zarzucenia przez Herakliusza planów zjednoczenia Królestwa Kartlii i Kachetii z Królestwem Imeretii. Rada królewska opowiadała się za unifikacją obydwu gruzińskich królestw, Daredżan pragnęła jednak, by na tronie Imeretii pozostał syn jej najstarszej córki Heleny Solomon II i zdołała odwieść męża od planów utworzenia jednolitego państwaD. Rayfield, Edge of Empires. A History of Georgia, Reaktion Books, 2012, s.254-255. W 1791 pod wpływem żony Herakliusz w testamencie zmienił prawo sukcesyjne swojego kraju: następcą tronu pozostał jego syn Jerzy, jednak po nim tron miał przejąć przyrodni brat, najstarszy żyjący syn Daredżan Julon. Daredżan starała się również wpływać na męża w kwestii polityki zagranicznej. Sprzeciwiała się zależności od Rosji opartej na traktacie gieorgijewskim z 1783. Twierdziła, że orientacja prorosyjska nie przyniosła Gruzji wschodniej żadnych korzyści.
Po śmierci Herakliusza w 1798 Jerzy wstąpił na tron jako Jerzy XII i odwołał testament ojca, ogłaszając następcą tronu swojego syna DawidaD. Rayfield, Edge of Empires. A History of Georgia, Reaktion Books, 2012, s.257. W 1800 ten sam władca ponownie zwrócił się do rosyjskiego cara Pawła o dalszą protekcję. Daredżan ponownie gwałtownie się temu sprzeciwiła, a jej syn Aleksander usiłował dokonać zamachu stanu i odsunąć przyrodniego brata od władzy. Jerzy XII nakazał uwięzić Daredżan w areszcie domowym w jej pałacu w AwlabariN. Gvosdev, Imperial policies and perspectives towards Georgia, 1760–1819. Palgrave, New York, , s.81.
Po śmierci Jerzego XII w końcu grudnia 1800 Daredżan bezskutecznie starała się uzyskać u cara rosyjskiego zgodę na objęcie tronu gruzińskiego przez jej syna Julona. W tym czasie w Rosji zapadła już jednak decyzja o wcieleniu Kartlii i Kachetii do Imperium Rosyjskiego. Dowodzący wojskami rosyjskimi w Gruzji gen. Iwan Łazariew oraz generał-gubernator Gruzji Karl Knorring postanowili wywieźć do Rosji wszystkich członków królewskiej rodziny BagratydówN. Gvosdev, Imperial policies and perspectives towards Georgia, 1760–1819. Palgrave, New York, , s.85. Daredżan, podobnie jak wdowa po Jerzym XII, Maria, bezskutecznie protestowałaD. Rayfield, Edge of Empires. A History of Georgia, Reaktion Books, 2012, s.259. Została zmuszona do wyjazdu w październiku 1803D. Rayfield, Edge of Empires. A History of Georgia, Reaktion Books, 2012, s.262.
Królowa-wdowa, nazywana w Rosji Darią Gieorgijewną, zamieszkała w Petersburgu w domu przy cerkwi św. św. Symeona i Anny, w którym następnie urządzono dla niej także kaplicę domowąУпраздненная церковь в доме грузинской царицы Дарьи.
Rodzina W małżeństwie z Herakliuszem II urodziła 23 dzieci, z czego sześcioro (Zofia, Jan, Salome, Sosłan Dawid, Choreszan i syn o nieznanym imieniu) zmarło w dzieciństwie. Przeżyły następujące dzieci: Helena (1753–1786) Maria (1755–1828) Lewan (1756–1781) Julon (1760–1816) Wachtang (1761–1814) Beri (ur. 1761/1762–?) Tejmuraz, po wstąpieniu do zakonu Antoni (1762–1827) Anastazja (1763–1838) Ketewan (1764–1840) Solomon (zm. 1765) Mirian (1767–1834) Aleksander (1770–1844) Luarsab (1772–?) Katarzyna (1774–1818) Tekla (1776–1846) Parnaoz (1777–1852) Arcził (1780–?).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1738 Kategoria:Zmarli w 1807 Kategoria:Gruzińskie królowe Kategoria:Gruzińska szlachta