George Harold Sisler (ur. 24 marca 1893, zm. 26 marca 1973) – amerykański baseballista, który występował na pozycji pierwszobazowego przez 15 sezonów w Major League Baseball. W 24 meczach wystąpił jako miotacz.
Sisler podpisał kontrakt jako wolny agent w czerwcu 1915 roku z St. Louis Browns. W sezonie 1920 miał najlepszą w American League średnią uderzeń (0,407) i zaliczył najwięcej uderzeń (257 – był to rekord, który został pobity 84 lata później przez Ichirō Suzukiego). W 1922 zwyciężył w lidze w pięciu klasyfikacjach (0,420 BA, 134 R, 246 H, 18 triple'ów, 51 SB) i został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem. W 1923 nie wystąpił w żadnym meczu z powodu zapalenia zatok, które spowodowało podwójne widzenie.
W grudniu 1927 przeszedł do Washington Senators za 25 tysięcy dolarów, zaś w maju 1928 do Boston Braves za 7,5 tysiąca dolarów. Po występach w sezonach 1931 i 1932 w klubach niższych lig zakończył karierę. W 1939 został wybrany do Galerii Sław Baseballu. W późniejszym okresie był między innymi skautem w Brooklyn Dodgers i trenerem pałkarzy w Pittsburgh Pirates. Zmarł 26 marca 1973 w wieku 80 lat.
+ Nagrody i wyróżnieniaNagroda/wyróżnienieLataŹródło MVP American League 1922Baseball Hall of Fame od 1939
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Amerykańscy skauci w baseballu Kategoria:Baseballiści St. Louis Browns Kategoria:Baseballiści Washington Senators (1901–1960) Kategoria:Baseballiści Boston Braves Kategoria:Członkowie Baseball Hall of Fame Kategoria:Menadżerowie St. Louis Browns Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1973