mały|Grób Karola Olpińskiego na Cmentarzu Powązkowskim Karol Mieczysław Olpiński (ur. 22 października 1876 we Lwowie, zm. 16 kwietnia 1944 we Świdrze) – polski prawnik, urzędnik państwowy Austro-Węgier i II Rzeczypospolitej, pierwszy wojewoda tarnopolski w II RP, sędzia Najwyższego Trybunału Administracyjnego.
Życiorys W 1900 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. Pracował jako urzędnik w Namiestnictwie Galicji, później zaś jako komisarz starostwa w Nadwornej. W 1909. powrócił do Namiestnictwa jako radca, następnie został delegatem tego urzędu na powiaty husiatyński i śniatyński. Od 1916 był zastępcą szefa i szefem Biura Prezydialnego Namiestnictwa.
Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę w administracji II RP. 23 kwietnia 1921 mianowany go pierwszym wojewodą tarnopolskim. Urząd objął 1 września 1921, po wejściu w życie podziału b. Królestwa Galicji i Lodomerii na województwa i likwidacji Namiestnictwa Galicji – Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 maja 1921 r. w przedmiocie wykonania art. 3 ustawy z dnia 3 grudnia 1920 r. o tymczasowej organizacji władz administracyjnych II instancji (województw) na obszarze b. Królestwa Galicji i Lodomerji z W. Ks. Krakowskiem oraz na wchodzących w skład Rzeczypospolitej Polskiej obszarach Spisza i Orawy, por. Agnieszka Biedrzycka, Kalendarium Lwowa 1918-1939, Kraków 2012 wyd. Universitas, s.129.. 30 grudnia 1922 otrzymał nominację na podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, ustąpił z urzędu wojewody 23 stycznia 1923. W MSW podlegały mu Departamenty: Administracyjny, Samorządowy, Wydział Prezydialny i sprawy personalne. W dniach 6 – 16 listopada 1923 r. pełnił przejściowo obowiązki wojewody krakowskiego, kierując akcją usuwania skutków zamieszek ulicznych.
W maju 1926, podczas przewrotu majowego, wobec nieobecności ministra Stefana Smólskiego w Warszawie, kierował pracami MSW. 17 maja 1926 premier Kazimierz Bartel odwołał go ze stanowiska podsekretarza stanu. 30 listopada 1926 został przeniesiony w stan spoczynku. Po odbyciu trzyletniej aplikacji w Sądzie Apelacyjnym i Okręgowym w Warszawie, został w 1930 r. mianowany sędzią Najwyższego Trybunału Administracyjnego, którym pozostawał do agresji III Rzeszy i ZSRR na Polskę. W okresie okupacji mieszkał w Świdrze pod Warszawą, tam też zmarł. Pochowany został na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 84-4-27).
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (31 grudnia 1923) Krzyż Siedemdziesięciolecia Powstania Styczniowego
Przypisy
Bibliografia Olpiński Karol w: Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej (redakcja naukowa Jacek M.Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stepana), Warszawa 1994, wyd. BGW, s. 154;
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Siedemdziesięciolecia Powstania Styczniowego Kategoria:Sędziowie Najwyższego Trybunału Administracyjnego Kategoria:Urzędnicy Namiestnictwa Galicji Kategoria:Wojewodowie tarnopolscy Kategoria:Urodzeni w 1876 Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie