thumb|Tablica poświęcona niemieckim i austriackim uchodźcom w Sanary-sur-Mer, na której został wymieniony Fritz Brügel Fritz Brügel (ur. 13 lutego 1897 w Wiedniu, zm. 4 lipca 1955 w Londynie) – austriacki oraz czechosłowacki bibliotekarz, dyplomata i pisarz, znany również pod pseudonimami: Bedrich Dubsky, Dr. Dubsky, Wenzel Sladek.

Życie Fritz Brügel pochodził z rodziny żydowskiej. Jego ojcem był Ludwig Brügel, historyk i dziennikarz. Wychowywał się w Pradze. Studiował historię na Uniwersytecie Wiedeńskim. W roku 1921 doktoryzował się z filozofii na podstawie dysertacji o historii Niemców w Czechach. Następnie stał na czele Biblioteki Nauk Społecznych Wiedeńskiej Izby Robotników i Pracowników Umysłowych (Sozialwissenschaftliche Bibliothek der Kammer für Arbeiter und Angestellte für Wien). Pracował również jako dziennikarz, biorąc udział w oświatowej działalności socjaldemokracji.

W roku 1933 należał do grupy założycieli Związku Pisarzy Socjalistycznych. Przystąpił do Komunistycznej Partii Austrii i wziął udział w powstaniu lutowym w roku 1934. Po klęsce zbiegł do Czechosłowacji. Rok później odebrano mu obywatelstwo austriackie, więc przyjął czechosłowackie. Pracował w czechosłowackim Ministerstwie Spraw Zagranicznych oraz pisywał artykuły do różnych czasopism. W roku 1936 odbył podróż do ZSRR. Po podpisaniu układu monachijskiego wyemigrował do Francji. Początkowo zamieszkał w Paryżu, a następnie przeniósł się do południowej części kraju. W roku 1941, przez Hiszpanię i Portugalię, uciekł do Wielkiej Brytanii, gdzie, aż do roku 1945, działał w czechosłowackim rządzie emigracyjnym.

Po zakończeniu II wojny światowej wrócił do Pragi. Podjął pracę w czechosłowackiej dyplomacji: od roku 1946 był zastępcą szefa, a od 1949 szefem czechosłowackiej misji wojskowej w Berlinie. W 1950 r. porzucił służbę dyplomatyczną w proteście przeciwko wewnętrznej sytuacji w Republice Czechosłowackiej. Ponownie wyemigrował, tym razem przez RFN i Szwajcarię, do Londynu, gdzie mieszkał do swej śmierci.

Fritz Brügel, obok artykułów prasowych, pisywał również utwory narracyjne oraz wiersze. Jednym z jego najbardziej znanych dzieł jest tekst pieśni socjalistycznej pt. Die Arbeiter von Wien. Tłumaczył także z greki klasycznej.

Dzieła 1921 r.Podano daty pierwszych wydań. – Beiträge zur Geschichte der Deutschen in BöhmenPraca doktorska. 1923 r. – Zueignung 1929 r. – Aus den Anfängen der deutschen sozialistischen Presse 1931 r. – Führung und Verführung. Antwort an Rudolf Borchardt 1931 r. – Klage um Adonis. Gedichte 1931 r. – Der Weg der Internationale 1932 r. – Goethe in lateinischer und griechischer Sprache 1932 r. – Die Hauptsache ist...Praca opublikowana pod pseudonimem Wenzel Sladek. 1935 r. – Februar-Ballade 1937 r. – Gedichte aus Europa 1938 r. – Die Verlagsgeschichte der „Heiligen Familie 1940 r. – Die Gedichte des Episthenes 1945 r. – Der Chronist unserer ZeitWspółautor: Egon Erwin Kisch. 1951 r. – Verschwörer

Redakcje i opracowania Neujahrs-Almanach für Unterthanen und Knechte. Reprint der Ausgabe von Leipzig, Weller, 1850, Wiener Bibliophilentagung, Wien 1928. Geschichte des Sozialismus in Erst- und Original-Ausgaben. Ausstellung vom 25. Mai – 5. Juni 1925, Wien 1926 (współpraca: Otto Mänchen-Helfen). Der deutsche Sozialismus von Ludwig Gall bis Karl Marx. Das Lesebuch des Sozialismus, Hess & Co., Wien 1931 (współpraca: Benedikt Kautsky).

Tłumaczenia Aischylos: Agamemnon. Freie Nachdichtung, Verl. Oskar Wöhrle, Konstanz 1923. Aischylos: Die Rächerinnen. Freie Nachdichtung, Verl. Oskar Wöhrle, Konstanz 1924. Aischylos: Die Totenspenderinnen. Freie Nachdichtung, Verl. Oskar Wöhrle, Konstanz 1924. Die Perser. Dem Aischylos nachgedichtet, Münster, Wien 1927.

Przypisy

Bibliografia Karl Stubenvoll, 75 Jahre Sozialwissenschaftliche Studienbibliothek der Kammer für Arbeiter und Angestellte für Wien 1921-1996, Wien 1997. Julius Stieber, Studien zu Fritz Brügel und seiner politischen Lyrik. Vom Aufbruch der österreichischen Sozialdemokratie in den zwanziger Jahren bis zu deren Niederlage im Februar 1934, Wien 1999 (phil. Diplomarbeit). Julius Stieber, Fritz Brügel im Exil 1934-1955. Studien zu Leben und Werk eines sozialdemokratischen Schriftstellers, Wien 1998. Eckart Früh, Fritz Brügel, [w:] Noch mehr, Wien 2001. Madeleine Wolensky, „Februarballade”. Fritz Brügel, der Bürgerkrieg 1934 und die Bibliothek der Arbeiterkammer Wien, [w:] „Wir werden ganze Arbeit leisten...” – Der austrofaschistische Staatsstreich 1934, red. Stephan Neuhäuser, o. O. 2004. Gerd Callesen, Fritz Brügel (1897–1955), [w:] „Bewahren – Verbreiten – Aufklären”. Archivare, Bibliothekare und Sammler der Quellen der deutschsprachigen Arbeiterbewegung, red. Günter Benser, Michael Schneider, Friedrich-Ebert-Stiftung, Bonn – Bad Godesberg 2009, , s. 53–57, online (PDF, 273 KB).

Linki zewnętrzne https://archive.ph/20130626033244/http://www.dasrotewien.at/bruegel-fritz.html

Kategoria:Austriaccy pisarze Kategoria:Czechosłowaccy pisarze Kategoria:Czechosłowaccy politycy Kategoria:Członkowie Komunistycznej Partii Austrii Kategoria:Austriaccy dyplomaci Kategoria:Czechosłowaccy dyplomaci Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wiedeńskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiedniu Kategoria:Ludzie związani z Pragą Kategoria:Ludzie związani z Londynem Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1955