Nazwy nosicieli cech () – kategoria słowotwórcza rzeczowników odprzymiotnikowych (i odimiesłowowych), które odnoszą się do przedmiotów uwzględniając ich charakterystyczne właściwości.
Formant słowotwórczy budujący określony typ rzeczownika spełnia dwie funkcje równocześnie: syntaktyczną i semantyczną. Ponadto formacje oparte na przymiotnikach relacyjnych (odrzeczownikowych) pod względem znaczenia nie różnią się od rzeczowników odrzeczownikowych nieagentywnych, z kolei formacje motywowane przez przymiotniki odczasownikowe odpowiadają znaczeniowo nieagentywnym rzeczownikom odczasownikowym.
Najbardziej produktywnymi formantami są: -ec (np. malec, złośliwiec, zawodowiec, zwyrodnialec, parowiec), -acz motywowane przez przymiotniki na -aty, zwykle odrzeczownikowe (np. bogacz; brzuchacz, pyskacz), -ak (np. mięczak, prostak, miedziak, ogólniak), -ik (np. młodzik, bezwstydnik).
Sufiksy żeńskie tworzą nazwy przedmiotów martwych, np.: -ka (np. szafka, półka, żarówka), mniej produktywne -ina (np. głębina, wołowina, mieszanina), -izna (np. siwizna), -ica (np. śliwowica).
W pojedynczych formacjach poświadczone są sufiksy ekspresywne, np.: -och (np. tłuścioch), -uch (np. obżartuch), -al (np. brzydal), -ala (np. mądrala), -as (np. grubas), ekspresywny charakter mają derywaty bezafiksalne (np. niezdara).
Przypisy
Kategoria:Onomastyka