mały|Mapa geologiczna Półwyspu Fennoskandzkiego Orogeneza karelska – przestarzałe pojęcie z dziedziny geologii, ruchy górotwórcze z proterozoiku. Nazwa pochodzi od Karelii – krainy geograficznej w północno-wschodniej Europie, rozciągającej się między Morzem Bałtyckim a Białym.
Według pierwotnej definicji – opartej na dawnym sposobie rozumowania, według którego stopień metamorfizmu był proporcjonalny do wieku skał – karelidy miały być najmłodszym elementem tarczy bałtyckiej. Po uzyskaniu pierwszych datowań izotopowych w latach 1960-tych okazało się, że jest to pogląd błędny, w związku z czym połączono rzekome karelidy ze swekofenidami, tworząc pojęcie orogenezy swekofeno-karelskiej.
We współczesnych ujęciach akrecję skorupy kontynentalnej znacznej części Fennoskandii określa się mianem orogenezy swekofeńskiej. Termin „orogeneza karelska” ma znaczenie wyłącznie historyczne. Z kolei masyw karelski jest wieku archaicznego i stanowi jedną z najstarszych części tarczy bałtyckiej.
Przypisy
Bibliografia
karelska